Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania P. Sp z o.o. z siedzibą w P. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] sierpnia 2008r. stwierdzającej nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r. udzielającej odwołującej spółce pozwolenia na użytkowanie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzją z dnia [...] września 2008r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podał, iż inwestor P. Sp z o.o. wystąpił w dniu 24 listopada 2006r. z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie hali rekreacyjno-rozrywkowej wybudowanej na podstawie decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006r. o pozwoleniu na budowę.
Obowiązkowa kontrola przedmiotowego obiektu wykazała istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego polegające na zwiększeniu powierzchni zabudowy o 75,70 m i kubatury o 300 m 3.
Pomimo stwierdzenia istotnych odstępstw Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego P. odstąpił od nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego wynikającego z art. 51 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlanego.
Powodem braku zastosowania wskazanego przepisu był fakt, przedłożenia przez inwestora w toku kontroli projektu budowlanego zamiennego wykonanego przez uprawnione osoby oraz zaświadczenie kierownika budowy o przydatności obiektu budowlanego do użytkowania i jego zrealizowaniu zgodnie ze sztuką budowlaną.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu I instancji, iż "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego P. wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] w sposób rażący naruszył przepisy prawa, co stanowi obligatoryjną przesłankę do stwierdzenia nieważności tejże decyzji - zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa".
Organ odwoławczy cytując art. 36 a ust 1 Prawa budowlanego wskazał, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Zdaniem organu odwoławczego, w przypadku stwierdzenia podczas obowiązkowej kontroli istotnego odstąpienia od warunków i ustaleń zawartych w decyzji o pozwoleniu na budowę powiatowy organ nadzoru budowlanego powinien odmówić udzielenia pozwolenia na użytkowanie (art. 59 ust 5 – Prawo budowlane), a następnie przeprowadzić postępowanie w trybie przewidzianym przez art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Pominięcie tej procedury w ocenie organu odwoławczego powoduje "niemożność wykonania przez właściwy organ ustawowego obowiązku uchylenia decyzji pozwolenia na budowę co zostało wyrażone przez ustawodawcę w art. 36 a ust 2".
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził również, iż "taki model działania organów administracji publicznej w sposób rażący narusza także słuszny interes prawny osób, będących właścicielami lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości znajdujących się w bezpośredniej strefie oddziaływania przedmiotowego obiektu budowlanego".
Reasumując organ odwoławczy uznał, iż "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego P. pomijając celowo procedurę przewidzianą przez art. 51 ust 1 pkt 3 w sposób rażący naruszył przede wszystkim art. 7 i 8 kpa".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 107 § 3 kpa oraz art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa poprzez brak ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w odwołaniu.
Skarżąca podniosła również zarzut braku uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji aktualnego właściciela użytkowanego budynku którym jest E. Spółka z o.o. w D. Zdaniem skarżącej brak udziału strony postępowania stanowi przesłankę wznowieniową określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W ocenie skarżącej "zaskarżona decyzja narusza także art. 156 § 2 kpa z uwagi na fakt, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku wywołała nieodwracalne skutki prawne", polegające na czerpaniu pożytków cywilnych z wynajmu lokali użytkowych znajdujących się w budynku.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego które miało wpływ na wynik sprawy (art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa).
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego badając kontrolowaną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r. udzielającą skarżącej spółce pozwolenia na użytkowanie w ogóle nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu.
W odwołaniu skarżąca podniosła brak wyraźnego wskazania konkretnego przepisu prawa, który został rażąco naruszony.
Zgodzić należy się ze skarżącą, iż organ odwoławczy nie wskazał konkretnego przepisu prawa, który został rażąco naruszony.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego P. wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] w sposób rażący naruszył przepisy prawa, co stanowi obligatoryjną przesłankę do stwierdzenia nieważności tejże decyzji - zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa".
Stwierdzenie nieważności decyzji z przyczyny rażącego naruszenia prawa może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy organ ustali, że decyzja w sposób oczywisty i bezsporny narusza konkretny przepis prawa, a ponadto jej obowiązywanie wywołuje skutki niemożliwe do zaaprobowania w praworządnym państwie.
Z opisanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego procedury postępowania w przypadku stwierdzenia podczas obowiązkowej kontroli istotnego odstąpienia od warunków i ustaleń zawartych w decyzji o pozwoleniu na budowę wynika, że "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego P. pomijając celowo procedurę przewidzianą przez art. 51 ust 1 pkt 3 w sposób rażący naruszył przede wszystkim art. 7 i 8 kpa tj zasadę praworządności i działania w granicach prawa oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do prawa".
Przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa nie zawęża rażącego naruszenia prawa do uregulowań materialno-prawnych i nie wyklucza wobec tego przypisania decyzji wady nieważności w przypadku ujawnienia rażącego naruszenia przepisów proceduralnych, jeżeli to naruszenie pozostaje w związku z ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy.
Zdaniem Sądu w zaskarżonej decyzji organ nie wykazał naruszenia prawa w zakresie kwalifikowanym ani związku tego naruszenia z ostatecznym rozstrzygnięciem zawartym w kontrolowanej decyzji.
Podkreślić należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] grudnia 2006r. udzielającej skarżącej spółce pozwolenia na użytkowanie wyjaśnił powody pominięcia procedury przewidzianej przez art. 51 Prawa budowlanego.
W tej sytuacji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien dokładnie wyjaśnić na czym polega rażące naruszenie art. 7 kpa i art. 8 kpa.
Wskazać należy, iż pogwałcenie zasad ogólnych postępowania tj. zasady dokładnego wyjaśnienia sprawy (art. 7 kpa) i zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa; oddziaływania organów Państwa na świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 kpa) ma charakter rażącego naruszenia prawa, gdy w sposób nie budzący wątpliwości nie zastosowały ich w trakcie postępowania poprzedzającego wydanie kontrolowanej decyzji w postępowaniu nieważnościowym.
Chodzi o naruszenie oczywiste i niewątpliwe, które nie da się pogodzić z praworządnością.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien również odnieść się do zarzutu braku uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji aktualnego właściciela użytkowanego budynku którym jest E. Spółka z o.o. w D. oraz wydanie decyzji z naruszeniem art. 156 § 2 kpa.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 152 w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.