Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2009 r. K. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2009 r. nr [...]. Zaskarżoną do Sądu decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] kwietnia 2000 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
W toku rozpoznawania sprawy Sąd stwierdził, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postępowanie odwoławcze, w wyniku którego zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie, prowadził ponad 9 lat.
Powyżej wymieniona decyzja organu I instancji z [...] kwietnia 2000 r. została zaskarżona przez stronę inicjującą to postępowanie, tj. A. S., w ustawowym terminie. Odwołanie wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] kwietnia 2000 r. i przy piśmie z [...] maja 2000 r. zostało przekazane -wraz z aktami sprawy- do [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w trybie art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.). W dniu 8 maja 2000 r. odwołanie to wpłynęło do organu odwoławczego, co potwierdza data na prezentacie pisma przewodniego organu I instancji (znajdującego się w aktach administracyjnych).
Wskazany środek odwoławczy został rozpatrzony zaskarżoną do Sądu decyzją wydaną w dniu [...] listopada 2009 r., a zatem po upływie ponad 9 latach od wszczęcia postępowania przed organem II instancji. Sąd badając sprawę nie stwierdził, aby przez ten czas organ odwoławczy podjął jakąkolwiek czynność dowodową, uzupełniał akta o dowody, informacje, wyjaśnienia (pochodzące np. od innych organów, na które to zmuszony byłby oczekiwać), czy zawieszał postępowanie. Sąd nie stwierdził też, aby w sprawie zaistniały jakiekolwiek inne okoliczności (zależne lub nie od organu), mające wpływ na taki długi okres rozpatrywania odwołania.
Nadto, Sąd nie stwierdził, aby organ odwoławczy kierował do stron postępowania pisma informujące o przyczynach zwłoki (w załatwieniu środka zaskarżenia), i wskazujące nowy termin załatwienia sprawy. Po ponad 9 latach [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał natomiast decyzję o charakterze kasatoryjnym, tj. w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Przy czym, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wskazał żadnych braków w postępowaniu dowodowym, co uzasadniałoby zastosowanie ww. przepisu i powrót sprawy do I instancji.
Dostrzegając powyżej przedstawione okoliczności Sąd uznał, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszył w sprawie w sposób istotny art. 35 § 3 i art. 36, a w konsekwencji również i art. 12 k.p.a. W ocenie Sądu, uchybienie terminu miesięcznego przewidzianego w art. 35 § 3 k.p.a. miało w sprawie charakter poważny. Organ odwoławczy tego typu sprawę powinien rozpatrzeć w przewidzianym w przepisach prawa terminie instrukcyjnym, tj. najpóźniej w terminie jednego miesiąca. Jeżeli natomiast zachodziły jakiekolwiek przeszkody w załatwieniu sprawy w takim terminie, organ odwoławczy miał obowiązek zastosować się do treści art. 36 k.p.a. poprzez zawiadomienie stron postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie, o przyczynie zwłoki oraz o nowym terminie załatwienia sprawy.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie znalazł żadnego usprawiedliwienia dla prowadzenia postępowania w trybie odwoławczym przez ponad 9 lat.
W tym stanie rzeczy Sąd przyjął za właściwe -a nawet konieczne- poinformowanie o stwierdzonym naruszeniu prawa Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Dlatego też, w oparciu o przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.