Uzasadnienie
Uzasadnienie
Burmistrz Gminy W. decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. na podstawie art. 28, 34 ust 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 409) po rozpoznaniu wniosku A. C., G. C. i S. F.zatwierdził projekt budowlany zespołu budynków "B." – siedziby bazy konserwacji zieleni z programem usługowym, przy ulicy [...] w W. i udzielił pozwolenia na wykonanie robót związanych z budową zespołu budynków na terenie działki nr ew. [...] stanowiącej własność Miasta [...] W. będącej w wieczystym użytkowaniu inwestorów.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że inwestorzy złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na budowę i przedłożyli dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 1998 r. i z dnia [...] października 1999 r. nadto inne dokumenty wymagane stosownie do art. 33 ust 2 pkt 1,2,3 Prawa budowlanego.
Poza tym inwestorzy wykonali obowiązki nałożone postanowieniem z dnia [...] marca 2000 r. w taki sposób, że po dokonanych zmianach, przedstawiony do zatwierdzenia projekt zgodny był z decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazano, że decyzją z dnia [...] października 1999 r. zmieniono poprzednią decyzję o warunkach zabudowy poprzez zmniejszenie powierzchni użytkowej zaplecza mieszkaniowego dla pracowników i gości z 9600 m kw. do 1600 m kw. oraz na prawidłowym sklasyfikowaniu (zgodnym z Polska Normą), powierzchni obejmującej program bazy konserwacji zieleni i program usługowy. Przedłożony projekt posiadał wszystkie niezbędne uzgodnienia.
Odwołanie od tej decyzji złożyło S. w W. W odwołaniu podniesiono, że S. występowało w niniejszym postępowaniu na prawach strony, mimo braku wydania takiego postanowienia przez organ. W odwołaniu podniesiono, że organ nie uwzględnił tego faktu w toku prowadzonego postępowania i nie o wszystkich podejmowanych czynnościach zawiadamiał S. Poza tym nie ustosunkował się organ do podnoszonych przez S. zarzutów naruszenia przez wydanie pozwolenia na budowę walorów przyrodniczych terenu i ochrony dóbr kultury.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. po rozpatrzeniu odwołania S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci aktu notarialnego – Repertorium [...] nr [...] oraz odpisu z księgi wieczystej [...].
Przedłożony projekt architektoniczno-budowlany spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (DZ. U. Nr 140, poz. 906) oraz posiada wszystkie wymagane prawem budowlanym opinie uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Inwestor dołączył między innymi ocenę oddziaływania na środowisko projektowanej przy ul. [...] w W. bazy konserwacji zieleni z częścią socjalno-rekreacyjną, sklepem, mieszkaniami dla pracowników administracji i garażami sporządzoną przez Rzeczoznawcę Ministerstwa Środowiska i Zasobów Naturalnych.
W zakresie zgodności projektowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, organ wskazał, że dla terenu na którym ma być realizowana inwestycja obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. St. [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] września 1992 r. oraz ustalenia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy [...] -[...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Dzielnicy Nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r., które dopuszczają możliwość realizacji inwestycji o którą wnioskował inwestor. Organ stwierdził, że lokalizacja oraz zakres projektowanej inwestycji nie są sprzeczne z ustaleniami obowiązujących planów, gdzie dopuszcza się lokalizację funkcji usług III stopnia obsługi, których program wiąże się z terenami zieleni.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wskazał, że są one bezzasadne albowiem S. miało możliwość udziału w postępowaniu, czego dowodem były pisma składane w jego toku przez S. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyło S. W jej uzasadnieniu wskazano, że S. było pozbawione pełnego uczestnictwa w postępowaniu. Nie uwzględniono zastrzeżeń dotyczących naruszenia przez projektowaną inwestycję zasad ochrony dóbr kultury i walorów przyrodniczych terenu parkowego. Nadto wskazano, że stowarzyszenie nie otrzymało postanowienia uzgadniającego inwestycję pod względem ochrony środowiska.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga został uwzględniona, ale nie z przyczyn w niej wskazanych.
Podnieść należy, iż cały tok postępowania mający miejsce w niniejszej sprawie wskazuje na naruszenie zasad procedury określonej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Nadto przedstawione Sądowi akta są niekompletne i nieuporządkowane, mimo iż Sąd wzywał do ich uzupełnienia, co samo w sobie powoduje negatywną ocenę przeprowadzonego postępowania.
Mimo to z niekompletnych akt (w tym notatek służbowych opisujących przebieg postępowania) wynika, że Prezydent Miasta [...] W. już wcześniej rozstrzygał sprawę merytorycznie i w dniu [...] września 1999 r. wydał decyzję Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany "zespołu budynków B. – siedziby bazy konserwacji zieleni z programem usługowym", przy ulicy [...] w W. oraz udzielił pozwolenia na wykonanie robót związanych z budową zespołu budynków "B." na terenie działki nr ew. [...] stanowiącej własność Miasta [...] W. będącej w wieczystym użytkowaniu inwestorów.
Wobec wydania przez Prezydenta Miasta [...] W. decyzji z dnia [...] października 1999 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zmieniającej decyzję z dnia [...] grudnia 1998 r. w zakresie dotyczącym parametrów technicznych projektu Bazy Konserwacji Zieleni, postanowieniem z dnia [...] października 1999 r. Prezydent Miasta [...] W. wznowił postępowanie zakończone decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 1999 r. Nr [...].
Następnie we wznowionym postępowaniu decyzją z dnia [...] listopada 1999 r. organ uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 1999 r. Nr [...] (nie wydając ponownego rozstrzygnięcia merytorycznego).
Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego inwestor składał wniosek o stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w trybie wznowieniowym, ale jego dalszy tok nie znalazł odzwierciedlenia w aktach sprawy.
Odniesienie się do tej kwestii i jej wyjaśnienie było konieczne, albowiem pozwoliłoby na wykluczenie możliwości zaistnienia w obrocie prawnym dwóch decyzji pozwalających na budowę tego samego zespołu budynków dla tożsamego inwestora.
Poza tym w aktach sprawy znajdują się pisma w formie notatek służbowych sporządzane przez pracowników organu wydającego pozwolenie na budowę, wskazujące na niezgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. W dniu [...] września 2000 r. z-ca Naczelnika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Ochrony Środowiska sporządził notatkę skierowaną do Zastępcy Dyrektora Zarządu Dzielnicy Śródmieście, z której wynikało, że "na terenie przeznaczonym w planie na park i związaną z nim bazę zieleni, dopuszcza się do realizacji obiektu, który tylko z nazwy jest bazą zieleni, a tak naprawdę jest zespołem zabudowy o przeważającej funkcji mieszkaniowo-usługowej.
Podobnie w notatce tej oceniono poprawiony przez inwestora projekt budowlano-architektoniczny "w zamiennym projekcie budowlanym załączonym do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zredukowano wprawdzie pow. u.ż. mieszkań do 1.592,99 m kw. i pow. uż obiektu do 11.964,42 m kw. ale nastąpiło to w drodze wymiany powierzchni mieszkalnych na biurowe. Zmiany te powodują że program obiektu w projekcie zamiennym jest nie tylko sprzeczny z ustaleniami Planu, ale jest również niezgodny z wydaną decyzją nr [...] z [...].XII.98 r."
Mimo to z-ca Naczelnika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Ochrony Środowiska działający z upoważnienia Burmistrza Gminy W. decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. wydał przedmiotowe pozwolenie na budowę.
W tej sytuacji obowiązkiem organu odwoławczego było odniesienie się do zaistniałego toku postępowania w sprawie, a zwłaszcza dokładne zbadanie i wyjaśnienie czy inwestycja jest zgodna z wydanymi decyzjami o warunkach zabudowy oraz planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby okazało się, że istnieje ewidentna sprzeczność wydanych w sprawie decyzji o warunkach zabudowy z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązkiem organu odwoławczego było wystąpienie o wszczęcie postępowania nieważnościowego wobec takich decyzji i ewentualne zawieszenie postępowania odwoławczego.
Wskazane powyżej pismo świadczy o istnieniu po stronie organu I instancji poważnych i uzasadnionych wątpliwościach, co do zgodności przedstawionego projektu architektoniczno-budowlanego nawet po zmianach - zarówno z planami zagospodarowania przestrzennego jak i z decyzjami o warunkach zabudowy. Tym niemniej skoro pozytywna dla inwestora decyzja została wydana przez Burmistrza Gminy W., a jednocześnie wniesiono odwołanie od niej to obowiązkiem organu było ustosunkowanie się do wszystkich ewidentnie widocznych sprzeczności faktycznego zamiaru inwestycyjnego z jego opisem zamieszczonym w projekcie.
Zgodnie z unormowaną w art. 7 zasadą prawdy obiektywnej organy powinny podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, ustawodawca nałożył na organy w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością.
W sprawie niniejszej organy były zobowiązane dokonać wszechstronnej oceny materiału dowodowego, także w kontekście wyrażonych w pismach (notatkach służbowych) wątpliwości, a stanowisko swoje uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy. Przy czym organ odwoławczy powinien rozpatrzyć sprawę na nowo (w sposób merytoryczny) w takim stanie faktycznym i prawnym, w jakim znajdowała się ona w dacie orzekania, mając już wiedzę o prowadzonym wcześniej postępowaniu wznowieniowym w stosunki do decyzji z dnia [...] września 1999 r. Nr [...].
Celem postępowania odwoławczego jest bowiem między innymi uzupełnienie stanu faktycznego i materiału dowodowego sprawy. Organy miały obowiązek dążenia do prawdy, przy uwzględnieniu, że nie mają takiego obowiązku strony postępowania.
Prawidłowe przeprowadzenie postępowania, pozwoliłoby dokonać prawidłowej oceny faktów.
Reasumując zdaniem Sądu doszło w sprawie do naruszenia zasad określonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. z których wynika między innymi, że to organ jako "gospodarz postępowania" określa kierunek jego prowadzenia, a także ocenia przedłożone dowody, w celu właściwego załatwienia sprawy.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Natomiast na podstawie art. 152 wyżej wskazanej ustawy orzekł jak w pkt. II wyroku.