Uzasadnienie
Pismem z 14 sierpnia 2015 r. L. M. i J. M. wnieśli o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 356/14 zakończonego – jak wskazali skarżący - postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2014 r.
Wskazali, że wnoszą o wznowienie postępowania z uwagi na fakt, że wyszły na jaw nowe okoliczności, które – jak się okazało istniały, ale nie zostały ujawnione w trakcie zakończonego postępowania administracyjnego. Ponadto wskazali, że w postępowaniu VII SA/Wa 356/14 pomimo, że wszystkie pisma procesowe podpisywali osobiście to przygotowywał je radca prawny, który – o czym poinformował skarżących znajomy prawnik – nie figuruje na listach Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., ale figuruje na listach IPN jako tajny współpracowników służb i z tych względów, w ocenie skarżących, postępowanie administracyjne winno zostać wznowione, o co w skardze do Sądu wnieśli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna, dlatego podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej "ppsa", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że na podstawie art. 270 tej ustawy dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem. Warunek prawomocnego zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest spełniony, zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 czerwca 2006 r. I GZ 2/06 (Lex nr 244357) chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i 134 § 1 ppsa.
Do takich orzeczeń należą wyroki, to jest takie orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 ppsa), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej, oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 ppsa).
Z powyższego wynika zatem, że przepis art. 270 ppsa nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego, wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 356/14.
Wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 356/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie L. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to jest prawomocne, gdyż skarżący nie wnieśli od niego zażalenia, jednak nie kończyło ono postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 356/14.
Wobec powyższego, na podstawie art. 270 ppsa, nie jest dopuszczalny wniosek o wznowienie tego postępowania, zakończonego co prawda prawomocnym orzeczeniem, ale niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 281 w zw. z art. 270 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.