Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] maja 2020r. Nr [...] Rada Miejska w C. – na podstawie 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020r., poz. 713) i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020r., poz. 256) – uznała skargę M. R. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy C. za bezzasadną.
Pismem z 23 sierpnia 2020r. M. R. za pośrednictwem organu wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. uchwałę.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił relację ww. sprawie. Podkreślił, że uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami. Zdaniem organu nie można się zgodzić z twierdzeniem skarżącego, że podczas podejmowania ww. uchwały o niezasadności skargi doszło do naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi przez sąd administracyjny poprzedza ocena, czy mieści się ona w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Zakres ten został całościowo unormowany w art. 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – zwana dalej p.p.s.a. i obejmuje między innymi skargi na: Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne podejmują działania w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla podmiotu publicznego funkcjonującego w ramach przyznanej mu zwierzchniej władzy przysługującej państwu. Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Zgodnie z regulacją art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020r., poz. 713) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jednak zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uchwała organu gminy podjęta w związku ze skargą strony na działalność wójta (też prezydenta miasta, burmistrza), wniesiona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej. Stanowi ona bowiem jedynie formę zawiadomienia wnoszącego taką skargę o sposobie jej załatwienia, a przez to tylko, że organ załatwia skargę w formie uchwały, nie staje się ona automatycznie uchwałą, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 407/09).
W związku z powyższym zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a, wyrażone przez radę miejską w formie uchwały, nie może zostać zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W ocenie Sądu taki akt nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie kwalifikuje się zatem do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a skarga w tym przypadku jest niedopuszczalna.
Zaskarżona uchwała - zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi skarżącego na działalność Burmistrza Miasta i Gminy w C. - została podjęta w trybie przepisów działu VIII k.p.a. co potwierdza zwłaszcza fakt, że została ona wydana w oparciu o art. 229 pkt 3 k.p.a.
Mając zatem na względzie przedmiot skargi Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – odrzucił.