Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła radcę prawnego M. W.pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
W wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r. Sąd przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego w wysokości 240 zł wraz z 23 % podatkiem od towarów i usług.
W dniu 28 czerwca 2012 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia z tytułu zastępstwa prawnego przed sądem I instancji w kwocie 240 zł oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł. W uzupełnieniu ww. wniosku pełnomocnik nadesłała kopię dowodu doręczenie ww. opinii skarżącej. Ponadto pełnomocnik przedstawiła udokumentowany wydatek w wysokości 5,65 złotych związany z doręczeniem ww. opinii skarżącej.
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1.
Wobec faktu przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia wysokości 240 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w wyroku z 26 kwietnia 2012r., Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Sąd orzekł jak w postanowieniu.