Uzasadnienie
E. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...].
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., znak: [...], odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia ww. organu z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...], uzgadniającego pozwolenie na budowę.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy. Przesłanką tą jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
E. S. złożyła skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...], uchylające postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [..] maja 2009 r., Nr [...], którym to odmówiono uzgodnienia projektu budowlanego dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków wielorodzinnych 4 – lokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z garażem podziemnym przy ul. [...] we W. (działka Nr [...], obręb Z. i Nr [...], obręb Z.). Organ, jednocześnie uzgodnił pozwolenie na budowę ww. obiektu wg projektu budowlanego.
Mając na względzie powyższe, wymaga wyjaśnienia, iż postanowienie, o którego wstrzymanie wykonania skarżąca wnosi z uwagi na swój charakter nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w cytowanym przepisie art. 61 § 3 ustawy, wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może więc być uwzględniony. Istota tego postanowienia dotyczy wyłącznie kwestii uzgodnienia pozwolenia na budowę dla określonej inwestycji wg projektu budowlanego, które dopiero otwiera drogę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, czyli zdarzenia przyszłego, niepewnego, w dacie wydania postanowienia.
Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r.
FZ 496/2004).
Uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia E. S. podała jedynie, iż postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę zmierza ku końcowi, co w przypadku orzeczenia reformatoryjnego, niesie za sobą ryzyko powstania nieodwracalnych i niepowetowanych szkód dla skarżącej i czyni postępowania sądowe w niniejszej sprawie bezprzedmiotowym.
Należy pamiętać, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni tego nie uczyniła.
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.