Uzasadnienie
[...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków dotyczących poprawy stanu ochrony przeciwpożarowej w budynku przy ul. [...] w [...].
W skardze skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że wykonanie nałożonych obowiązków na Spółdzielnię wiąże się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji wiązać się będzie z koniecznością reorganizacji przestrzeni w garażu podziemnym w budynku, tym samym z koniecznością prowadzenia prac budowlanych celem wygospodarowania miejsca na wyznaczenie przejść ewakuacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca we wniosku wprawdzie podnosi, że w jej ocenie wykonanie nałożonych na Spółdzielnię obowiązków wiąże się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazuje jednak jakiego rzędu są to skutki i na czym - dla skarżącej - polegające. Jaka jest ewentualna dotkliwość mogących powstać skutków, niebezpieczeństw.
Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonanie Sąd nie bada skargi ani legalności zaskarżonej decyzji, a jedynie istnienie oraz uzasadnienie przesłanek wskazanych art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżąca wskazała, ale nie uzasadniła należycie zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie tego, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie doprecyzowała, na czym miałaby polegać znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki - oczywistym jest zaś, że prace wymagające zmiany warunków przeciwpożarowych będą prawdopodobnie wymagały prac budowalnych i ich organizacji, nie oznacza to jednak automatyzmu powstania trudnych do odwrócenia skutków czy też niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Konkludując, samo powołanie się na przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przekłada się automatycznie na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody czy też powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.