Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał G. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 4 lutego 2015r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej, G. W., który upoważnił aplikanta adwokackiego K. M. do zastępowania go w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 kwietnia 2015r. stawiła się aplikant adwokacki K. M. zgłosiła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu oświadczając, że nie zostały one uiszczone ani w części ani w całości.
Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję.
W dniu 22 maja 2015r. do Sądu wpłynęło pismo adw. K. S. –pełnomocnika z urzędu skarżącej G. W. w którym wniósł o przyznanie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. świadczonej. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone przez nią w całości ani w części.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie aplikant adwokacki K. M. działająca w imieniu pełnomocnika z urzędu skarżącej adwokata K. S. zapoznała się z aktami sprawy w dniu 20 marca 2015r. oraz uczestniczyła na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015r. i oświadczyła do protokołu z rozprawy, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu złożył także adw. K. S. w którym oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie adw. K. S. wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.