Uzasadnienie
Zaskarżone postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 maja 2024 r. nr 901/OPO/2024 zostało doręczone A. S. i T. S. w dniu 18 maja 2024 r.
W dniu 25 czerwca 2024 r. A. S. i T. S. nadali w placówce pocztowej datowaną na 18 czerwca 2024 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone postanowienie doręczono skarżącym 18 maja 2024 r. Wobec tego, trzydziestodniowy termin na jego zaskarżenie do sądu administracyjnego upłynął 17 czerwca 2024 r. Wniesienie analizowanej skargi dopiero 25 czerwca 2024 r. nastąpiło zatem z oczywistym uchybieniem ww. terminu. Sąd wyjaśnia, że datą wniesienia pisma nie jest data jego sporządzenia, lecz – co do zasady – data jego osobistego złożenia do Sądu lub – jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (art. 83 § 3 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, Sąd zobowiązany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.