Uzasadnienie
Prezydent Miasta Stołecznego W. postanowieniem z dnia [...] września 2004 r., nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego w AL J. w W. do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielofunkcyjnego z usługami w parterze w AL J. w W. inwestycja wymaga uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków na każdym etapie projektowym. Z uwagi, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, postępowanie ww. sprawie zawiesza się do czasu wydania decyzji przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik inwestora, zarzucając naruszenie przepisów prawa, w tym art., 97§ 1 pkt 4 kpa oraz art. 39 ust. 3 i 4 ustawy - Prawo budowlane.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podał, iż zgodnie z zapisem decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. - o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielofunkcyjnego z usługami w parterze przy AL J. w W., inwestycja wymaga uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków na każdym etapie projektowym. W związku z powyższym organ pierwszej instancji wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o powyższe uzgodnienie. Wojewódzki Konserwator Zabytków w dniu 31 sierpnia 2004 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wpisania ww. kamienicy do rejestru zabytków. Z uwagi na powyższe, zdaniem Wojewody [...], organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż wszczęcie przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postępowania w sprawie wpisania ww. obiektu do rejestru zabytków jest zagadnieniem prejudycjalnym.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł pełnomocnik skarżącego - Y. Sp. z o.o. w W.- adwokat M. J. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 39 ust. 3 i 4 ustawy - Prawo budowlane; naruszenie prawa procesowego przez błędną wykładnie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie obu postanowień.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł ojej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Skarga jest zasadna, a przyczyną jej uwzględnienia jest naruszenie przepisów prawa. Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] września 2004 r. zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ.
Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z treści tego przepisu wynika, że musi wystąpić taka okoliczność, iż na podstawie określonych przepisów prawa nie można wydać decyzji w sprawie zanim nie zostanie rozpatrzona inna sprawa przez inny organ lub sąd.
Zgodnie z art. 39 ust. 2 pozwolenie na rozbiórkę obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków może być wydane po uzyskaniu decyzji Generalnego Konserwatora Zabytków działającego w imieniu ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o skreśleniu tego obiektu z rejestru zabytków. Natomiast w stosunku do obiektów nie wpisanych do rejestru zabytków stosownie do przepisu ust. 4 powołanego artykułu Wojewódzki Konserwator Zabytków jest obowiązany zając stanowisko w sprawie wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektów budowlanych, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje się, jako brak zastrzeżeń do przedstawionych we wniosku rozwiązań projektowych.
Z analizy akt administracyjnych wynika,że Wojewódzki Konserwator Zabytków w zakreślonym w ustawie - Prawo budowlane terminie nie zajął stanowiska w przedmiotowej sprawie. W tych warunkach zaskarżone postanowienie zapadło z obrazą art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
W związku z powyższym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.