Uzasadnienie
W dniu 28 listopada 2008 r., skarżąca H. S. złożyła na formularzu PPF do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku skarżąca podaje, że w skład jej gospodarstwa domowego wchodzą dwie osoby. Wnioskodawczyni wraz z synem utrzymuje się z renty skarżącej i alimentów zasądzonych na syna w łącznej wysokości 892,91 zł. Syn wnioskodawczyni uczy się. Wnioskodawczyni jest osobą schorowaną ([...], [...]). Skarżąca podała, że mieszka w domu który jest własnością córki, jednak córka mieszka osobno z mężem w innej miejscowości. Wnioskodawczyni wskazała, że miesięczne koszty utrzymania wynoszą – światło – 80 zł., gaz – 45 zł., woda – 30 zł., dodatkowo syn opłaca szkołę – 120 zł., opał – 200 zł., leki około 60 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść opłat związanych ze sprawą i opłacić zawodowego pełnomocnika. Utrzymuje się, wraz z uczącym się synem, z niewysokiego dochodu. Dodatkowo dochód rodzinny jest obciążony wydatkami na leki. Fakty te wskazują na to, iż wnioskodawczyni nie stać na samodzielne ponoszenie kosztów sprawy oraz że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.