Uzasadnienie
W związku z podaniem E. R. z dnia [...].06.2003 r. w sprawie pozwolenia na użytkowe budynku gospodarczo-garażowego położonego przy ul. T. [...] w W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. przeprowadził kontrolę działki o nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. T. [...] w W., w czasie której ustalono, że na w/w nieruchomości został pobudowany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę parterowy, murowany budynek gospodarczo-garażowy z dachem jednospadowym konstrukcji drewnianej, krytym blachą trapezową o wymiarach 13,03 m x 5,85 m. Wg oświadczenia inwestora, E. R. budynek powstał w 1996 r. Stan techniczny budynku wskazuje, że data podana przez inwestora jest zgodna ze stanem faktycznym. Budynek pobudowany jest zgodnie z przedstawioną inwentaryzacją budowlaną.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. postanowieniem Nr [...] z dnia [...].03.2005 r., nałożył na E. R. obowiązek przedstawienia, w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania postanowienia, inwentaryzację geodezyjną sporządzoną przez geodetę uprawnionego z domiarami do granic sąsiednich działek.
Zobowiązany wykonał obowiązek nałożony powyższym postanowieniem i w dniu [...].05.2005 r. dostarczył do organu I instancji stosowne dokumenty.
W dniu [...].07.2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wydał postanowienie Nr [...], znak: [...], którym ustalił dla inwestora, Pana E. R. opłatę legalizacyjną za samowolnie wybudowany budynek gospodarczo-garażowy o wymiarach 13,03 m x 5,85 m przy ul. T. [...] w W. w wysokości 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych).
Na w/w postanowienie zażalenie, w ustawowo określonym terminie złożył E. R. wnosząc o anulowanie kary pieniężnej.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw by przychylić się do wniosku skarżących i anulować wymierzoną opłatę legalizacyjną bowiem to inwestor, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, jest odpowiedzialny za realizację inwestycji, a nieznajomość przepisów prawa nie usprawiedliwia jego działań.
Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł inwestor E. R. Zdaniem skarżącego, kwota taka jest dla niego astronomicznie wielka, nieadekwatna do popełnionego wykroczenia (Inspektor będąc na oględzinach budynku nałożył na mnie karę 300 złotych za "pobudowanie i użytkowanie budynku"). Lokalizacja budynku znajduje się dokładnie w tym samym miejscu (można porównać stare mapy z nowymi), na tych samych fundamentach, tych samych gabarytów, tej samej wysokości, Skarżący był przekonany, że niepotrzebne będą plany na budowę takiego obiektu.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Na inwestorze ciąży obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, w przypadku realizacji planowanego zamierzenia budowlanego a roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Gdy realizacja inwestycji następuje w warunkach samowoli budowlanej zastosowanie znajduje art. 48 Prawa budowlanego, który w swym ustępie 1 przewiduje nakaz rozbiórki obiektu budowlanego będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę stanowi rozwiązanie ostateczne w przypadku, kiedy nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania legalizującego samowolę budowlaną określonego w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. stwierdzając samowolę budowlana w postaci realizacji budynku gospodarczo-garażowego przez inwestora, Pana E. R. na działce o nr ew. gr. [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. T. [...] w W. uznał, iż zachodzą podstawy do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Zobowiązał inwestora do dostarczenia stosownych dokumentów celem doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Zobowiązany wykonał ciążący na nim obowiązek w związku, z czym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wydał, na podstawie art. 49 ust. 2, postanowienie ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej, uiszczenie której stanowi niezbędny warunek pozytywnego zakończenia postępowania legalizacyjnego.
W ocenie organu odwoławczego brak było podstaw by przychylić się do wniosku skarżących i anulować wymierzoną opłatę legalizacyjną. Jak wspominano wyżej, to inwestor, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, jest odpowiedzialny za realizację inwestycji, a nieznajomość przepisów prawa nie usprawiedliwia jego działań.
Również w ocenie Sądu brak jest podstaw by uwzględnić skargę bowiem sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.