Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w związku z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 11 października 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 1218/07 po ponownym rozpatrzeniu odwołania J.Z. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. stwierdzającej nieważności decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. i J. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego wg projektu gotowego " Dom w aksamitkach" wraz z infrastrukturą towarzyszącą: przyłączem wody do wodociągu gminnego, przyłączem kanalizacji sanitarnej, przyłączem enN kablowym oraz przebudowę odcinka napowietrznej linii enN nad projektowaną zabudową, obiektów lokalizowanych w granicy działki nr geod. [...], [...] oraz [...] i [...] (dotyczy przyłączy wody, kanalizacji i energii elektrycznej) w obrębie miejscowości K., gm. E., decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2007r., w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1218/07 uchylona została poprzednia decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. i odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę.
Działając zgodnie z oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku sądowego z której wynikało, że " organ odwoławczy winien skontrolować decyzję I instancji i odnieść się do dokonanych przez ten organ ustaleń, a nadto wyjaśnić czy przy wydawaniu decyzji pozwalającej na budowę zachowane zostały wymogi § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a jeśli nie to ocenić ustalone naruszenie prawa" Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał analizy projektu zagospodarowania działki nr [...] i [...] objętej inwestycją.
Z analizy projektu wynika, że lokalizacja projektowanego budynku nie spełnia wymogu określonego w § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia w zakresie jego odległości od granicy działki nr [...] stanowiącej własność W. L. Granica pomiędzy działkami [...] i [...] przebiega ukośnie natomiast zaznaczona na projekcie odległość 4 m dotyczy miejsca w którym ta odległość jest największa.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż z uwagi na zmienny przebieg granicy w każdym miejscu odległość ściany z otworami okiennymi projektowanego budynku od granicy z działką nr [...] jest mniejsza niż 4 m. W ocenie organu odwoławczego przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę został naruszony w sposób rażący § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a tym samym art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli W. i J. Z. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie zasad postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 6 kpa., art. 8 kpa, art. 16 kpa, art. 77 § 1 i 2 kpa, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 kpa oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa a także prawa materialnego w postaci naruszenia § 12 ust 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem skarżących Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił na czym polega rażące naruszenie prawa i nie dokonał jego oceny w świetle skutków społeczno - gospodarczych stanowiących przesłankę stosowania art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Skarżący zarzucili brak przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego kwestionując ustalenie zawarte w decyzji Wojewody [...] dotyczące istniejącego wykuszu w ścianie oraz brak ustalenia skali przekroczenia wymaganej odległości, koniecznej do oceny rażącego naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Na wstępie należy podkreślić, iż w sprawie decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. i J. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 11 października 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 1218/07 zawarł ocenę prawną wiążącą w sprawie sąd oraz organ zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z oceny tej wynika, że " ani oczywistość naruszenia prawa, ani nawet charakter przepisów które zostały naruszone nie są wystarczające wyłącznie do uznania, że nastąpiło rażące naruszenie prawa".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 1984r., II SA 737/84 oraz Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1995r., III ARN 22/95 wskazał, że jako kryterium rażącego naruszenia prawa winny być traktowane społeczno - gospodarcze skutki wywołane wadliwą decyzją, a rażące naruszenie prawa może mieć miejsce tylko wyjątkowo wtedy gdy jego waga jest znacznie większa niż stabilność ostatecznej decyzji.
Sąd wskazał, iż " z takiego właśnie punktu widzenia winna być poddana kontroli decyzja Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r. udzielająca W. i J. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z uwzględnieniem, iż w postępowaniu nieważnościowym stosuje się zasady określone w art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 kpa".
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zastosował się do wiążącej oceny prawnej i nie dokonał oceny decyzji Starosty E. z dnia [...] lipca 2006r. z punktu widzenia skutków społeczno - gospodarczych wywołanych kontrolowaną decyzją.
W tej sytuacji naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skutkować musi uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.