Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] stycznia 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, strona skarżąca - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji" z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek nie zawiera uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślić w tym miejscu należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2006r.).
Nie kwalifikują się do wykonania akty prawne, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r. sygn. II SA/GD 396/05).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, a więc ze swej istoty nie nadające się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron.
Nadto, na marginesie już tylko wskazać trzeba, że zawarcie w skardze samego wniosku bez jego uzasadnienia nie wystarczy aby Sąd pozytywnie rozważył wstrzymanie wykonania w oparciu o przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania, a co za tym idzie nie wskazała żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania wskazanego postanowienia, mogących wykazać bądź przynajmniej uprawdopodobnić, że jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonanie skarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.