Uzasadnienie
AWiTW ("skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2021 r., nr [...], w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie budowy polegającej na "postawieniu ruchomego garażu bez fundamentu (przenośny) o objętości poniżej 19 m2 w ilości szt. 9" na działce ewid. nr [...] w [...] przy ul. [...]
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 3 lutego 2022 r. (k. 1), pismem z 1 marca 2022 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej (k. 17). Powyższe wezwanie doręczono skarżącym 21 marca 2022 r. (zpo – k. 35 i 36).
Pismem z 29 marca 2022 r. (k. 37), nadanym w placówce operatora pocztowego w tym samym dniu (k. 42), skarżący zawnioskowali o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Przy powyższym piśmie jednocześnie nadesłali podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 maja 2022 r. odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uzupełniania braku formalnego skargi. Postanowienie to doręczono skarżącym 27 maja 2022 r. (k. 55 i 56) i nie zostało zaskarżone zażaleniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący zostali wezwani do uzupełniania braku formalnego skargi, przy czym wezwanie to doręczono im 21 marca 2022 r. Brak ten został uzupełniony, jednak z uchybieniem wyznaczonego siedmiodniowego terminu, gdyż przesyłkę zawierającą skargę własnoręcznie podpisaną skarżący nadali dopiero 29 marca 2022 r., podczas gdy termin do uzupełnienia braku upłynął 28 marca 2022 r. Należy także zauważyć, że skarżący zawnioskowali o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku, jednak wniosek ten nie został uwzględniony i prawomocnym postanowieniem z 5 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełniania braku formalnego skargi. Powyższe oznacza zatem, że brak został uzupełniony z uchybieniem terminu, a dokonana czynność jest bezskuteczna.
W tym stanie rzeczy – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił o zwrocie wpisu sądowego od skargi.