Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] znak: [...] na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 kpa zawiesił z urzędu postępowanie wznowione postanowieniem z dnia [...] w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...], którą uchylono własną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. [...] Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] wskazał, że decyzją ostateczną z dnia [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił w całości skargę K. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. Decyzja ostateczna z dnia [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez J. M. Zdaniem Wojewody [...] wniesienie skargi do sądu administracyjnego wyłącza możliwość wszczęcia przez organ postępowania w trybie nadzwyczajnym.
Wojewoda [...] uznał, iż zakończenie postępowania przed sądem stanowi zagadnienie wstępne o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a dlatego należy zawiesić z urzędu wszczęte postępowanie wznowieniowe.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia K. G. postanowieniem z dnia [...] znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że wskutek wniesienia w dniu 7 marca 2010 r przez J. M. do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu wojewódzkiego wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zawiązany tzw. stosunek sądowo-administracyjny.
Fakt zawiązania takiego stosunku w ocenie organu odwoławczego wyłącza możliwość podejmowania przez właściwy organ administracji publicznej rozstrzygnięć odnośnie kwestionowanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do treści art. 153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu będą wiązać w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W świetle powyższego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Wojewoda [...] prawidłowo zawiesił postępowanie wznowieniowe w sprawie decyzji własnej z dnia [...] bowiem orzeczenie sądu w przedmiotowej sprawie będzie miało wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie Wojewody [...] w sprawie wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie.
Skargę do Sądu wniosła K. G. reprezentowana przez radcę prawnego M. S. Zdaniem skarżącej brak jest podstaw do uznania, iż w sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Skarżąca podniosła, iż wskazany przepis ma zastosowanie w przypadku kiedy istnieje inna sprawa, której rozstrzygnięcie ma wpływ na wynik sprawy, w której wydawane jest postanowienie o zawieszeniu.
Tymczasem w przedmiotowym wypadku mamy do czynienia z tą samą sprawą dotyczącą prawidłowości decyzji Wojewody [...] z dnia [...], a jedynie rozstrzyganą w innym trybie.
Zdaniem strony skarżącej wobec wniesienia przez J. M. w dniu 8 marca 2010 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nie było podstaw do wydania postanowienia z dnia [...] o wznowieniu postępowania zakończonego wskazaną decyzją. Skoro niedopuszczalne było wznowienie postępowania, to w ocenie strony skarżącej jest również niedopuszczalne jego zawieszenie.
W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 97 § 1 pkt 4 kpa zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: 1) postępowanie administracyjne jest w toku, 2) rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, 3) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.
W rozpoznawanej sprawie organy nie wyjaśniły jakiego rodzaju zagadnienie wstępne jest przedmiotem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie i jaki jest jego wpływ na rozstrzygnięcie sprawy wznowionej postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...].
Z uzasadnienia postanowienia wynika jedynie, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] wydana w trybie autokontroli została w dniu 7 marca 2010 r zaskarżona przez J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Z akt sprawy których zawartość ograniczona jest wyłącznie do zaskarżonych postanowień nie wynika z jakich powodów skarga K. G. została przez organ uwzględniona i czego dotyczyła.
Zarówno Wojewoda [...] jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dokonali ustaleń związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym, które zdaniem organów jest przedmiotem rozstrzygania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.
Należy podkreślić, iż w przypadku gdy związek taki nie występuje i rozpoznanie sprawy administracyjnej nie jest uzależnione od wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy sądowej niedopuszczalne jest zawieszenie postępowania administracyjnego.
Wadliwe jest stanowisko organu z którego wynika, iż wniesienie skargi wyłącza możliwość podejmowania przez właściwy organ rozstrzygnięć odnośnie kwestionowanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. Prowadzenie weryfikacji decyzji na drodze postępowania przed sądem administracyjnym może ograniczać bądź wyłączać dopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania.
Zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez sędziów NSA prof.dr.hab. Barbarę Adamiak i prof.dr.hab Janusza Borkowskiego (Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2004) należy w tym zakresie rozważyć dwie sytuacje, a mianowicie: gdy postępowanie przed sądem administracyjnym jest w toku, po drugie gdy postępowanie przed sądem administracyjnym zostało zakończone.
W pierwszej sytuacji wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia nie jest wyłączone, a organ może uwzględnić skargę wydając decyzje określone w art. 151 § 1 pkt 2 kpa.
Jeżeli sąd administracyjny ustali, że skarga w całości została uwzględniona umorzy postępowanie w sprawie.
Druga sytuacja związana jest z prawomocnością i mocą wiążącą orzeczenia sądu.
W razie uwzględnienia skargi sąd administracyjny wyrokiem uchylającym lub stwierdzającym nieważność decyzji zamyka możliwość wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia przez zniesienie przedmiotu postępowania – decyzji ostatecznej.
Natomiast w sytuacji oddalenia skargi następuje ograniczenie dopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania.
Dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, jeżeli po wyroku sądowym zostaną ujawnione lub wystąpią przesłanki do wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 5, 7, 8 kpa.
Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę organ winien wyjaśnić kwestię zagadnienia wstępnego i jego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Stwierdzając, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa mającym istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy, o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.