Uzasadnienie
Prezydent (...) decyzją nr (...) z dnia (...) stycznia 2006 r., działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wniósł sprzeciw do zgłoszonego zamiaru zainstalowania urządzenia reklamowego na terenie ośrodka (...) przy ul. (...)(...) w (...).
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż planowana inwestycja stoi w sprzeczności z definicją ładu przestrzennego określoną w ustawie z dnia 27 marca2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Projektowana reklama o wysokości 10m nie harmonizuje z rekreacyjną funkcją terenu i spowoduje dominację planszy reklamowej nad oazą zieleni miejskiej.
Wojewoda (...) postanowieniem z dnia (...) listopada 2006 r., działając na podstawie art. 134 kpa, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 7 marca 2006 r. wniesionego przez firmę "N. S.A." z siedzibą w (...), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy ustalił, iż decyzja organu I instancji została odebrana przez J. W. – pełnomocnika "N. S.A." w dniu (...).02.2006 r., co wynika z oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru załączonego w aktach sprawy. Odwołanie złożone zostało w Urzędzie (...) w dniu (...) marca 2006 r., a więc należało stwierdzić, że odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowych 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji (termin upłynął w dniu 4.03.2006 r.).
Termin do złożenia odwołania jest terminem zawitym, czynność procesowa dokonana po upływie takiego terminu jest z mocy prawa bezskuteczna i to bez względu na przyczyny spóźnienia. Jednocześnie strona nie skorzystała z możliwości wynikającej z art. 58 § 1 i 2 kpa.
Skargę na powyższe rozstrzygniecie wniosła "N. S.A." w (...), domagając się jego uchylenia z uwagi na naruszenie art. 57 § 5 kpa oraz art. 6 i 7 kpa.
Skarżąca podniosła, iż w niniejszej sprawie odwołanie od decyzji nr (...) nadane zostało w dniu 2 marca 2006 r. w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, co zgodnie z treścią art. 57 § 5 pkt 2 kpa jest równoznaczne ze skutecznym wniesieniem odwołania. Tym samym zdaniem skarżącego termin do wniesienia odwołania został przez stronę dochowany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie w wypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego oraz istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu.
Zgodnie z brzmieniem art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia (ogłoszenia) decyzji stronie. Powyższy termin liczy się od dnia doręczenia lub ogłoszenia, o którym mowa w art. 39-40 kpa.
Skarga jest zasadna, bowiem organ odwoławczy stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie podjął trudu wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.
W sytuacji gdy strona skarżąca dysponuje potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej nr (...) (złożony wraz ze skargą) w dniu (...) marca 2006 r., to ewentualne podejrzenie organu, że przesyłka ta mogła zawierać inne pismo, niż przedmiotowe odwołanie musi opierać się na faktach prawnych.
W przypadku złożenia pisma przez stronę osobiście w kancelarii organu, fakt ten winien być potwierdzony adnotacją osoby przyjmującej korespondencję, obok prezentaty. Brak takiej adnotacji czyni niemożliwym weryfikację twierdzenia organu, iż odwołanie zostało złożone bezpośrednio w siedzibie organu.
Tym samym brak było podstaw do kategorycznego stwierdzenia organu, iż pisma nie nadano z zachowaniem terminu zakreślonego w art. 129 § 2 kpa. Tym bardziej, iż z pisma organu I instancji, do którego bezpośrednio powyższe odwołanie wpłynęło i który w pierwszej kolejności bada czy pochodzi od strony i zostało złożone w terminie, nie wynika aby termin wniesienia odwołania był przedmiotem wątpliwości tego organu.
W takiej sytuacji rzeczą organu odwoławczego przed wydaniem zaskarżonego postanowienia było przeprowadzenie w tym zakresie postępowania wyjaśniającego.
Stosownie do cytowanego wyżej art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej stronie. W świetle dyspozycji art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej.
Zadaniem organu było wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, co do daty nadania odwołania, powinien je wyjaśnić wzywając odwołującego się do wypowiedzenia się w tej kwestii.
Zdaniem Sadu zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7, 77 kpa w związku z art. 134 kpa i z tych względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozstrzygniecie w pkt II i III wyroku oparto na treści art. 152 i 200 cytowanej ustawy.