Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 3 marca 2016 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w oparciu o art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy J. W. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych ww. wniosku. Formularz PPF nie został podpisany.
Na powyższe postanowienie został złożony sprzeciw, który również nie został podpisany. Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. zobowiązano wnioskodawczynie do podpisania ww. sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu zostało odebrane w dniu 13 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 259 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprzeciw, którego braki formalnie nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, iż skarżąca wniosła sprzeciw i w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie.
W tym stanie rzeczy z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych sprzeciwu, sprzeciw należało odrzucić w oparciu o przepis art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na marginesie należy wskazać, że w zarządzeniu z dnia 26 kwietnia 2016 r. błędnie wskazano rygor pozostawienia bez rozpoznania sprzeciwu, natomiast prawidłowo powinien być wskazany rygor odrzucenia sprzeciwu, jednakże z uwagi na skutki jakie wywołuje brak wykonania zarządzenia tj. brak możliwości nadania sprzeciwowi dalszego biegu, błąd ten nie ma wpływu na treść niniejszego postanowienia.