Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 sierpnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) wpłynęła skarga M.C. i J.C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] znak: [...] wraz z dołączonymi formularzami wniosku o przyznanie prawa pomocy, w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze względu na fakt, iż wnioskodawcy są małżeństwem i pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym razem je prowadząc postanowiono łącznie rozpoznać ich wnioski i orzec o przyznaniu prawa pomocy jednym postanowieniem.
Z nadesłanych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcami pozostaje matka/teściowa oraz dwoje dzieci w wieku szkolnym 6 i 8 lat.
Wnioskodawcy oświadczyli, że są osobami bezrobotnymi zarejestrowanymi w Powiatowym Urzędzie Pracy, ze względu na brak pracy w ich rejonie. Wskazali, że czteroosobową rodzinę utrzymuje matka/teściowa z pobieranej emerytury w wysokości 1.600,00 złotych netto miesięcznie. Podali, że wnioskodawca otrzymuje na dzieci zasiłek rodzinny w wysokości 200,00 złotych miesięcznie, a zatem łącznie pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z dochodu o łącznej wysokości 1.800,00 złotych miesięcznie. Dodali, że wnioskodawca leczy się w Poradni Zdrowia [...].
Wnioskodawcy oznajmili, że posiadają dom o powierzchni mieszkalnej 132 m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 6.350 m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawcy oświadczyli, że nie posiadają. Wnioskodawcy wyszczególnili ponoszone miesięcznie wydatki w tym: na wyżywienie w wysokości 1.400,00 złotych, energię elektryczną w wysokości 120,00 złotych, wodę w wysokości 100,00 złotych, przedszkole w wysokości 110,00 złotych, zakup lekarstw w wysokości 70,00 złotych, co łącznie stanowi kwotę w wysokości 1.800,00 złotych.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594).
Oceniając sytuację finansową wnioskodawców uznano, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawcy nie posiadają bowiem żadnego stałego źródła dochodu i utrzymują się przy pomocy matki z uzyskiwanego przez nią dochodu z tytułu emerytury. Dochód ten w całości jest przeznaczany na bieżące utrzymanie rodziny, w tym na zakup żywności, opłaty i zakup lekarstw.
Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawcy nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, gdyż spowodowałoby to uszczerbek w środkach przeznaczonych na konieczne utrzymanie siebie i rodziny.
Z tego względu, przychylono się do wniosku i przyznano wnioskodawcom prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.