Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2014r. wezwano A. S. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie w wysokości 100,00 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 20 lutego 2014 r. (data wpływu do Sądu 24 lutego 2014r.) wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia na powyższe postanowienie Sądu, gdyż nie jest w stanie jej uiścić bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wnioskodawca nadesłał wypełniony formularz wniosku PPF w którym przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. Wprawdzie w pkt 4 formularza nie zakreślił w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy, jednakże w piśmie z dnia 20 lutego 2014r. wskazał, że wnosi o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 22 stycznia 2014 r. W takim też zakresie wniosek wnioskodawcy został rozpoznany.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz żoną i córką. Wskazał, że córka jest osobą bezrobotną. Dodał także, że z żoną posiada rozdzielność majątkową. Wnioskodawca podał, że otrzymuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 717,00 złotych miesięcznie, natomiast żona uzyskuje dochód z prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej w wysokości 3.321,00 złotych rocznie.
W skład majątku skarżącego wchodzi ½ domu mieszkalnego o pow. 230 m² oraz nieruchomość rolna o pow. 0,3 ha. Małżonka posiada taką samą część majątku.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podkreślił, że jest w trakcie leczenia choroby nowotworowej i nie jest zdolny do pracy. Podał, że jedynym jego dochodem jest emerytura we wskazanej wyżej wysokości. Dodał, że pozostaje na utrzymaniu żony.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna. Dochody wnioskodawcy jak również jego małżonki są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu.
W tej sytuacji stwierdzono, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 22 stycznia 2014 r. w wysokości 100,00 złotych.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.