Uzasadnienie
W dniu 20 października 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Lokalnego Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...].
Pismem z dnia 27 października 2009 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 9 listopada 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo udzielone przez Lokalne Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości w M. rady prawnemu P. G. podpisane przez Przewodniczącą i Wiceprzewodniczącą Zarządu Zrzeszenia. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2009 r. wezwano stronę skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałby jej sposób reprezentacji w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przy piśmie z dnia 7 grudnia 2009 r. Lokalne Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości nadesłało pismo skierowane do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia 1 marca 1969 r. z którego wynika, że na terenie M. zarejestrowane jest jedno Lokalne Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości, które zostało zarejestrowane w 1965 r. oraz protokół z obrad walnego zgromadzenia członków Zrzeszenia, które odbyło się w dniu 14 lipca 2007 r. Z nadesłanego protokołu wynika, że ukonstytuował się czteroosobowy zarząd, ale nie wynika z niego kto z zarządu upoważniony jest do reprezentowania Zrzeszenia na zewnątrz. Tym samym nie wiadomo czy osoby, które wniosły i podpisały skargę w imieniu Zarządu, były do tego upoważnione.
W świetle powyższego uznano, że strona skarżąca pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi nie uzupełniła go w wyznaczonym terminie.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a.