Uzasadnienie
W dniu 13 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek A. P. na formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwójką dzieci. Utrzymują się z dochodu z tytułu zatrudnienia żony wnioskodawcy w wysokości 3300 zł. Wnioskodawca wg oświadczenia nie uzyskuje dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Strona podała, że posiada dwa mieszkania o pow. 60 i 45 m2. Wnioskodawca nie podał innych okoliczności wskazujących na jego trudną sytuację materialną.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powołany przepis wskazuje, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym strona musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Dochód w gospodarstwie domowym wynosi 3300 zł. Ponadto strona posiada dwa mieszkania o pow. 60 i 45 m2. Okoliczności te wskazują że strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ja do przyznania prawa pomocy. Należy również zauważyć, że skarżący w niniejszej sprawie występują solidarnie stąd wszelkie koszty związane z prowadzeniem sprawy rozkładają się na wszystkich skarżących.
Należy również zaznaczyć, że instytucja prawa pomocy nie może być nadużywana w sytuacji gdy strona posiada dochody. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Chodzi zatem o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych czy ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Z tych względów uznano, że, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony, bowiem nie wykazała ona, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy. Sytuacja przedstawiona we wniosku wskazuje, że strona może samodzielnie ponieść koszty sądowe i opłacić pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.