Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] W. postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. nr [...], na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na K. Z. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 11.720,00 zł. za niedopełnienie obowiązku rozbiórki dobudowanego do istniejącej altanki od strony północnej pomieszczenia o wymiarach 3,80 m. x 3,40 m. wraz z werandą o wymiarach 3,30 m. x 2,40 m. i drewnianą komórką o wymiarach 1,30 m. x 3,30 m., usytuowanego na terenie działki nr [...] Pracowniczych Ogrodów Działkowych im. [...] w W.. Obowiązek ten wynikał z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W. z dnia [...]listopada 2001 r. nr [...] nakazującej rozbiórkę wskazanego pomieszczenia wraz z werandą i pomieszczeniem gospodarczym. Organ nie wyjaśnił szczegółowych motywów swego rozstrzygnięcia, rezygnując z jego uzasadnienia.
Po rozpatrzeniu zażalenia K. Z., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu podał, że nakaz rozbiórki wynikał z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W. z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] oraz wskazał, że w protokole oględzin nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] W. ustalił, iż obowiązek nałożony tą decyzją nie został wykonany. Z tych przyczyn w dniu [...] maja 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] W. wydał upomnienie nr [...] wzywające do wykonania obowiązku, a następnie wystawił tytuł wykonawczy z dnia [...] października 2003 r. nr [...] i wydał zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Organ odwoławczy podkreślił, że w jego ocenie wysokość grzywny została wyliczona prawidłowo.
W odniesieniu do zarzutów zawartych w zażaleniu stwierdził, iż chociaż zobowiązana podnosi, że wykonała nałożone na nią obowiązki już w 2002 r., twierdzenie to nie jest zgodne z dokonanymi w terenie ustaleniami zawartymi w protokole z dnia [...] lipca 2003 r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. Z. podnosząc, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane w oparciu o istniejący stan faktyczny, a podstawa naliczania należności finansowej była wadliwa. Skarżąca nadmieniła, iż wykonała wszystkie postanowienia nałożone przez organ wojewódzki oraz podała, że obiekt budowlany, którego dotyczy postępowanie, jest altanką wraz z werandą i jako usytuowany na terenie Pracowniczego Ogrodu Działkowego [...] W.-M. podlega przepisom ustawy z dnia 6 maja 1981 r. - o pracowniczych ogrodach działkowych.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i wniósł o oddalenie skargi. Dodał, że lokalizacja samowoli budowlanej na terenie pracowniczego ogrodu działkowego nie wyłącza stosowania przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, a decyzja rozbiórkowa nie została wykonana - wbrew stanowisku, które zostało przedstawione w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W rozpatrywanej sprawie organy nadzoru budowlanego orzekły o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w oparciu o art. 121 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis wskazanego artykułu ma zastosowanie jedynie w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, a zatem - obiektu budowlanego trwale związanego z gruntem, wydzielonego z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadającego fundamenty i dach, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Do obiektów budowlanych lub ich części, których rozbiórkę nakazano, a które nie są budynkami w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, przy nakładaniu grzywny w celu przymuszenia nie można stosować przepisu art. 121 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ustalając wysokość grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki innego obiektu budowlanego niż budynek, należy stosować przepisy art. 121 § 2, 3 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2002 r. Sygn. akt IV SA 122/01).
Postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczyło pomieszczenia dobudowanego do istniejącej altanki wraz z werandą i drewnianą komórką. Zgodnie z wyjaśnieniami złożonymi przez skarżącą do protokołu na rozprawie w dniu [...] stycznia 2006 r., komórka została rozebrana, a weranda jest zadaszona i posiada tylko jedną ścianę z dykty. Obiekt budowlany o tak opisanej konstrukcji nie stanowi natomiast budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego.
Stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z oczywistym naruszeniem art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa. Kontrolując i oceniając legalność tych rozstrzygnięć, a więc ich zgodność z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, Sąd wskazuje, iż organy administracji publicznej są zobowiązane do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia sprawy na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. Tylko bowiem kompletny materiał dowodowy stanowi gwarancję wydania zgodnego z prawem, zasadnego i celowego rozstrzygnięcia.
Ponadto, zgodnie z art. 107 § 3 Kpa organy administracji publicznej są zobowiązane wskazać w uzasadnieniu swych rozstrzygnięć fakty, które uznały za udowodnione, dowody, na których się oparły oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej.
W przedmiotowej sprawie organy nadzoru budowlanego powinny w szczególności dokładnie wyjaśnić powierzchnię i charakter werandy, gdyż ustalenia te mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Szczegółowy opis obiektu budowlanego, którego dotyczy nakaz rozbiórki, jest zawarty jedynie w protokole oględzin z dnia [...] maja 2001 r. nr [...]. Charakterystyka tego obiektu podana w protokole oględzin z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] jest lakoniczna i ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że dobudowane pomieszczenie wraz z werandą i pomieszczeniem gospodarczym istnieje. A zatem, stanowisko zaprezentowane przez skarżącą na rozprawie w dniu [...] stycznia 2006 r., w związku z argumentacją zawartą w skardze oraz zażaleniu na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wymaga przeprowadzenia przez organ ponownie rozpoznający sprawę postępowania wyjaśniającego we wskazanym zakresie. Ujawnione naruszenie przepisów prawa procesowego musi więc skutkować uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego je orzeczenia organu I instancji.
Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Na mocy art. 152 wskazanej ustawy zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zwrotu kosztów postępowania sądowego nie zasądzono, zgodnie z art. 210 cytowanej ustawy.