Uzasadnienie
W dniu 23 października 2008 r. S. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. Decyzją tą organ rozpatrzył odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2000 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności.
W toku rozpatrywania sprawy Sąd stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. 5 lipca 2000 r. przekazał [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego odwołanie S. Z. od decyzji z [...] czerwca 2000 r. znak: [...]. Taka data widnieje bowiem na prezentacie pisma przewodniego przekazującego przez organ I instancji odwołanie do organu II instancji. Akta sprawy z pełną dokumentacją sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. przekazał do organu odwoławczego wraz z zażaleniem na postanowienie z [...] kwietnia 2000 r. w dniu 5 maja 2000 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał odwołanie od decyzji organu I instancji wydając [...] września 2008 r. decyzję mocą której uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzja ta została wydana zatem po upływie ponad 8 lat od daty otrzymania przez organ odwołania. Zdaniem Sądu, tak długie rozpatrywanie przez organ II instancji niniejszej sprawy, stanowi istotne naruszenie przepisu art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym organ odwoławczy tego typu sprawę powinien rozpatrzyć najpóźniej w terminie 1 miesiąca.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał za właściwe na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poinformować o powyższym naruszeniu prawa Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.