Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18 lipca 2022 r., znak DON.7100.12.2022.JSK, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania K. sp. z o. o. z siedzibą w G. od decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 grudnia 2021 r., znak WIK.771.10.15.2018.LM, o nałożeniu na Gminę W. obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, umorzył postępowania odwoławcze.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła K. sp. z o. o. z siedzibą w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest więc od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie przymiotu strony w określonej sprawie, zdaniem Sądu, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej. Brak bezpośredniości wpływu sprawy na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie za stronę. Stroną jest ten podmiot, którego własny interes prawny lub obowiązek podlega konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym. Od tak pojmowanego interesu prawnego odróżnić należy interes faktyczny, to jest stan, w którym podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji.
Ustawodawca, definiując pojęcie strony postępowania administracyjnego, wskazał wyraźnie na powiązanie danego podmiotu z konkretnym interesem prawnym. Chodzi tu zatem nie o interes faktyczny dający się nawet racjonalnie uzasadnić, ale o interes prawny, to jest taki, który wynika z określonego przepisu prawnego odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu. Ponadto wspomniany interes prawny musi być interesem indywidualnym strony postępowania, musi zatem dotyczyć jej bezpośrednio. Tak więc o tym, czy określonemu podmiotowi będzie służyło prawo strony w tym konkretnym postępowaniu administracyjnym, decydować będzie norma prawna, z której będą wynikały wprost określone prawa i obowiązki.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie dotyczyła bezpośrednio skarżącej spółki. Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania odwoławczego zostało podjęte po rozpatrzeniu środka odwoławczego innego niż skarżąca spółka podmiotu, tj. spółki K. sp. z o. o. z siedzibą w G. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadząc postępowanie odwoławcze uznał za stronę tego postępowania wyłącznie K. sp. z o. o. z siedzibą w G., natomiast spółce K. sp. z o. o. z siedzibą w G. decyzja została doręczona wyłącznie w charakterze informacyjnym – do wiadomości. Skarżąca spółka w niniejszej sprawie nie była więc stroną postępowania administracyjnego zainicjowanego odwołaniem K. sp. z o. o. z siedzibą w G., wobec czego skarga K. sp. z o. o. z siedzibą w G. została wniesiona przez podmiot nie mający przymiotu strony i nieposiadający legitymacji do jej wniesienia. Powyższe czyni rozpoznawaną skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W sytuacji, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - brak legitymacji do wniesienia skargi jest oczywisty, tzn. możliwy do stwierdzenia a limine, merytoryczne rozpoznanie sprawy nie jest rozwiązaniem racjonalnym zarówno z punktu widzenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, jak i ekonomii procesowej (art. 7 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić wówczas, gdy nie ma wątpliwości, że została wniesiona przez podmiot, który w ogóle nie może być stroną.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt I sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.