Uzasadnienie
[...], powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446), zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2016 r. dotyczącą zajęcia stanowiska w sprawie wykonania dokumentacji projektowo-kosztorysowej i budowy ul. [...] w [...] oraz fragmentu ul. [...] w [...].
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, pozytywnie zaopiniowała działania Burmistrza [...], zmierzające do wyłączenia z terenu pod inwestycję działek ew. nr [...] i [...] obr. [...].
Pismem z dnia 31 maja 2016 r. skarżący wezwali Radę Miejską w [...] do usunięcia naruszenia prawa, podając, że wyłączenie spod inwestycji wymienionych działek narusza ich interes prawny.
W dniu 27 lipca 2016 r. [...] wnieśli skargę na tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W obszernym uzasadnieniu skargi wywiedli m. in., że posiadają interes prawny w zaskarżeniu tej uchwały. Skarżący wyjaśnili, że są właścicielami działki nr [...] obr. [...] i mają ustanowioną służebność na działce [...]. Oświadczyli, że przez kilkanaście lat zwracali się do Gminy o przeprowadzenie inwestycji drogowej również przez działki nr [...] i [...] (która została wywłaszczona za odszkodowaniem) i taką obietnicę otrzymali. Zaskarżona uchwała narusza ich interes prawny, ponieważ pozbawiła ich możliwości doprowadzenia mediów do swojego budynku. Pozostawienie całej działki nr [...] dotychczasowym właścicielom powoduje również, że mają utrudnione prawo korzystania z przysługującej im służebności.
Rada Miejska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego podlega odrzuceniu.
Zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie przyjmuje się, że do właściwości sądu administracyjnego, w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a., należą tylko te akty lub czynności, z których wynika ścisły i bezpośredni związek między działaniem organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa dla określonego podmiotu, nie zaś gdy taki związek jest tylko pośredni. W odniesieniu do uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2016 r. dotyczącej zajęcia stanowiska w sprawie wykonania dokumentacji projektowo-kosztorysowej i budowy ul. [...] w [...] oraz fragmentu ul. [...] w [...], wspomniany wymóg bezpośredniości wpływu aktu na sferę praw i obowiązków skarżących nie jest spełniony.
Trzeba przypomnieć, że podstawę prawną zaskarżonej uchwały był art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. Jest to przepis kompetencyjny i stanowi, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia wójta, stanowienie o kierunkach jego działania oraz przyjmowania sprawozdań z jego działalności. W pojęciu stanowienia o kierunkach działania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego mieści się zaskarżona uchwala w sprawie pozytywnego zaopiniowania działania Burmistrza [...] mającego na celu wyłącznie z realizacji planowanej inwestycji określonych nieruchomości. Jest to akt o charakterze wytycznej kierunkowej, mieszczący się w sferze wewnętrznej działania organów gminy (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 627/13, lex nr 1371985). Zaskarżona uchwała dotyczy stosunków wewnętrznych pomiędzy organami gminy a nie wywiera jednak żadnych konsekwencji w sferze prawnej jakiegokolwiek zewnętrznego podmiotu. W związku z tym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Dlatego też zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, skarga na tę uchwałę podlega odrzuceniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.