Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...].08. 2009 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za nieuzasadnione zarzuty M. P. wniesione w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym wszczętym celem wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji PINB [...] Nr [...] z dnia [...].02.2000 r., znak: [...], nakazującej M. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu na terenie posesji usytuowanej przy [...], utrzymanej w mocy decyzją [...]WINB Nr [...] z dnia [...].04.2001 r., znak: [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że po bezskutecznym doręczeniu w dniu 17 maja 2001 r. upomnieniu organ egzekucyjny wystawił [...] maja 2004 r. tytuł wykonawczy nr [...] i wydał postanowienie nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny.
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].05.2004r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uznał zarzuty M. P. wniesione pismem z dnia [...].05.2004 r. za nieuzasadnione.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia M. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...].04.2007 r., znak: [...], uchylił ww. postanowienie organu powiatowego i umorzył postępowanie w przedmiocie złożonych przez zobowiązaną zarzutów.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] z uwagi na niewykonanie obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu kolejnymi postanowieniami wydanymi w wyniku uchylenia zaskarżonych postanowień nakładał na M. P. grzywnę w celu przymuszenia. Ostatnie postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] utrzymane zostało w mocy przez organ odwoławczy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. wskazał, że podnoszone przez skarżącą okoliczności nie mogą być uznanie za zasadne, bowiem częściowe wykonanie obowiązku, jak i samo przystąpienie do jego realizacji nie stanowi przesłanki odstąpienia od czynności egzekucyjnych.
Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oznacza, że istnieją niezależne od zobowiązanego nowe trwałe przyczyny braku możliwości wykonania obowiązku, a przyczyny takie w niniejszej sprawie nie występują.
W skardze do Sądu M. P. podniosła, że obiekt rozebrany nigdy nie był garażem, pomimo to został rozebrany w wykonaniu decyzji nr [...] i że elementy z rozbiórki zostały wykorzystane do budowy ogrodzenia.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc naruszenie przez organ art. 140 kc, 143 kc i 144 kc.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję czy postanowienie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami skargi.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenia nie dotyczą jednak przepisów wskazanych przez skarżącą, lecz przepisów postępowania egzekucyjnego.
Skarżąca w piśmie z dnia 9 czerwca 2009 r. wniosła zarzuty w związku z pouczeniem zawartym w postanowieniu nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu.
Zarzuty, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 9, art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji związane są z etapem wszczęcia postępowania egzekucyjnego i doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego zgodnie z art.
32. Tytuł wykonawczy zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ww. ustawy winien zawierać pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu, zaś podstawą zarzutu w sprawie mogą być okoliczności enumeratywnie wymienione w art.
33. Zarzuty oparte na tych podstawach zgłoszone w późniejszych etapach postępowania tj. w czasie wykonywania przez organ kolejnych czynności egzekucyjnych nie mogą zostać merytorycznie rozpoznane, a zobowiązanemu, który kwestionuje czynności egzekucyjne organu przysługują uprawnienia z art. 54 ustawy.
Organ I instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uznał przedstawione zarzuty za nieuzasadnione wskazując, że podstawą zarzutu był art. 33 pkt 1 ustawy tj. wykonanie obowiązku nałożonego decyzją nr [...].
Organ przystąpił do oceny merytorycznej zarzutów po stwierdzeniu, że zarzuty zostały złożone z zachowaniem siedmiodniowego terminu przysługującego do ich wniesienia, lecz nie wskazał jak tę okoliczność ustalił.
Organ odwoławczy rozpatrując zażalenie od postanowienia nr [...] winien mieć na względzie, że tylko skutecznie wniesione zarzuty mogły uruchomić działanie organu w zakresie ich merytorycznego rozpoznania. Uchybienie terminu do złożenia zarzutów czyniło czynność zobowiązanej prawnie nieskuteczną. Okoliczność tę organ odwoławczy winien mieć na uwadze ponownie rozpatrując zażalenie. Winno to nastąpić przy uwzględnieniu art. 144 kpa odsyłającego do odpowiedniego stosowania do zażaleń w sprawach nieuregulowanych przepisów o odwołaniach.
Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz 1270 ze zm.).