Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją znak PINB. [...] wydaną [...] października 2003 r. na podstawie art. 59 ust.1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zezwolił D. i C. D. na użytkowanie szopy drewnianej wybudowanej samowolnie na działce przy ul. [,] jako warsztat usług kamieniarskich.
W uzasadnieniu organ podał, że decyzję tą wydał w postępowaniu legalizacyjnym po przedstawieniu przez inwestora inwentaryzacji budowlanej i opinii technicznych stwierdzających przydatność obiektu do użytkowania jako zakład usług kamieniarskich.
Wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji złożył Z. T. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] września 2008 r. na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówił wszczęcia postępowania nadzorczego, bowiem zdaniem organu wniosek o wszczęcie postępowania nieważnościowego pochodzi od podmiotu, który (co wynika z treści art. 59 ust 7 Prawa budowlanego) nie ma legitymacji do bycia stroną postępowania. Nadto organ podniósł, że toczyło się, wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji zakończone decyzją znak [...] wydaną [...] października 2007 r. odmawiającą stwierdzenia jej nieważności, utrzymaną w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] grudnia 2007 r. znak [...]).
Wobec tego zdaniem organu wydanie decyzji w sprawie uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną obarczone byłoby wadą z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Odwołanie od tej decyzji złożył Z. T. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] października 2008 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że wobec tego, iż w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję organu wojewódzkiego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie pozwolenia na użytkowanie, ponowne postępowanie nieważnościowe dotyczące tej decyzji jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. T. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi, iż nie rozpatrzył sprawy merytorycznie.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia nie wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za niezasadną.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2008 r. odmawiającą wszczęcia postępowania nieważnościowego z uwagi na to, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja wydana w postępowaniu nieważnościowym.
Ocena prawna i podjęta decyzja organu zdaniem Sądu jest prawidłowa.
Postępowanie nieważnościowe oparte o treść art. 156 kpa ma na celu wyłącznie ustalenie i ocenę czy kontrolowany akt administracyjny nie jest dotknięty jedną z wad enumeratywnie wymienionych w § 1 tego przepisu.
Badając pod tym kątem we wszczętym z urzędu postępowaniu nadzorczym decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2003 r. – Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uznał, że nie jest ona dotknięta żadną z wad której wystąpienie zobowiązuje organ do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego.
Rozstrzygnięcie powyższe na skutek odwołania złożonego przez E. i Z. T. było kontrolowane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który decyzją znak [...] wydaną [...] grudnia 2007 r. utrzymał je w mocy.
Ponowny wniosek Z. T. o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, został więc wniesiony w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Wszczęcie postępowania i wydanie rozstrzygnięcia – na skutek tego wniosku – byłoby więc obarczone wadą z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, który spełnia rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej, wyrażonej w art. 16 § 1 kpa.
Tak więc rozstrzygnięcie organu należy uznać za prawidłowe, gdyż decyzja, którą - powołuje organ - Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2007 r. została wydana w tej samej sprawie i z udziałem tych samych stron – a więc przesłanka z art. 156 § 1 pkt 3 została spełniona.
Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. – nr. 153 poz. 1270 ze zm) orzekł jak w wyroku.