Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r. przyznano R. Ż. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem R. Ż. wyznaczony został adw. J. G.. W dniu 24 lipca 2009 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z dnia 12 maja 2009r., sporządzona przez adw. J. G., zawierająca wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne.
Zauważyć należy, że adw. J. G. w wyroku z dnia 12 maja 2009r. przyznano wynagrodzenie za prowadzenie sprawy w pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącego sporządził skargę kasacyjną od tegoż wyroku, nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zastosowanie w niniejszej sprawie do rozpoznania zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne będzie miał zatem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm.).
Stosownie do treści powołanego przepisu stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym II instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).