Uzasadnienie
T. S. i F. S. (zwani dalej skarżącymi) złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu pismo, w którym wskazali, że jest to "Skarga na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wobec odebranej skargi na czynność osób z podległego pionu nadzorczego".
Z uwagi na fakt, że z treści skargi wynika, iż skarżący domagają się wydania zaświadczenia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego w celu przedstawienia dostawcy energii i uzyskania niższej taryfy za prąd, Sąd wezwał skarżących do jednoznacznego sprecyzowania, czy skarga z dnia 4 lipca 2016 r. stanowi skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, czy też stanowi skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego.
Jednocześnie poinformowano skarżących, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżonego (złożenie w trybie art. 37 k.p.a. wezwania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do usunięcia naruszenia prawa). W związku z powyższym w przypadku, gdy skarga dotyczy bezczynności organu skarżący zobowiązani są nadesłać stosowny dokument potwierdzający okoliczność wyczerpania środków zaskarżenia. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącym termin 7 dni pod rygorem uznania, że skarga została wniesiona na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r.
Z uwagi na fakt, że skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie sprecyzowali jednoznacznie, czy pismo z dnia 4 lipca 2016 r. dotyczy bezczynności, czy też jest skargą na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2016 r. uznano, że skarga T. S. i F. S. została wniesiona na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...].
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczone zostało skarżącym w dniu 8 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k-91 i 92 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 15 września 2016 r.
Skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo Budżetowego (k-94 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, co wskazano wcześniej, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący otrzymali w dniu 8 września 2016 r., a zatem termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 15 września 2016 r. Skarżący w przepisanym terminie wpisu nie uiścili.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.