Uzasadnienie
B. Sp. z o.o. w B. (dalej jako "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, złożyła skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków.
Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia jest ostateczna, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia pełnomocnik profesjonalny skarżącej został prawidłowo pouczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych, pełnomocnik skarżącej otrzymał zaskarżoną decyzję 7 listopada 2016 r.
W dniu 5 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej nadał bezpośrednio na adres Sądu rzeczoną na wstępie skargę (k. 9 akt sądowych), która została w dniu 12 grudnia 2016 r. wpłynęła do tut. Sądu i w dniu 13 grudnia 2016 r. została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą VII KO 232/16. W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) Sąd przekazał ją w dniu 14 grudnia 2016 r. według właściwości do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. O tym fakcie pełnomocnik skarżącej został poinformowany.
Organ przekazał skargę do tut. Sądu wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w dniu 2 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, że początkową datą terminu będzie zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu, skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, Lex nr 505351).
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 listopada 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 7 grudnia 2016 r. i był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącej nadał skargę bezpośrednio do Sądu w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 grudnia 2016 r., tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 14 grudnia 2016 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Przesłanie skargi do organu dnia 14 grudnia 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 7 grudnia 2016 r., skutkuje jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.