Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 października 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2002/17 odrzucił sprzeciw T. F. od postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów. W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżący złożył sprzeciw od zaskarżonego postanowienia po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, co obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu, jako spóźnionego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwana dalej p.p.s.a.
Zażalenie na ww. postanowienie Sądu w terminie wnieśli [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz T. F. podnosząc, że do postanowień kasatoryjnych nie ma zastosowania instytucja sprzeciwu, o której mowa w art. 64a p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenia zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
W ocenie Sądu, zażalenie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13 października 2017 r. oraz zażalenie T. F. z dnia 30 października 2017 r. są oczywiście uzasadnione, a zaskarżone postanowienie Sądu zostało wydane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a., bowiem nie można uznać, że skarżący wniósł sprzeciw podlegający odrzuceniu, jako spóźniony.
W przedmiotowej sprawie należy uwzględnić, że w zaskarżonym postanowieniu organ pouczył stronę o trybie i terminie jego zaskarżenia, tj. o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżący zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu i wniósł skargę do Sądu w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.
W konsekwencji stwierdzić należy, że skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia środka zaskarżenia do Sądu, bowiem wniósł skargę do Sądu z zachowaniem terminu podanego w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu z dnia 9 czerwca 2017 r.
Sąd podziela stanowisko zawarte w orzecznictwie sądów administracyjnych, że pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W przypadku wniesienia spóźnionej skargi do Sądu, która wpłynęła z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, Sąd obowiązany jest ją rozpatrzeć bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienia NSA: z 29 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1463/17, z 10 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1382/17, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji.