Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
W dniu 7 stycznia 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga kasacyjna pełnomocnika z urzędu skarżacego adw. P. T. od ww. wyroku, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 648/10.
W dniu 13 maja 2011r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżacego adw. P.T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentacji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone w żadnej części. Z protokołu rozprawy, która odbyła się przez Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 kwietnia 2011 r. wynika, że na rozprawę stawił się z urzędu pełnomocnik skarżacego adwokat P.T
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2009 r. oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zaistniały zatem w sprawie przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit a ww. rozporządzenia (180 zł), podwyższonej o stawkę podatku od towaru i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 2 lit a ww. rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.