Uzasadnienie
W dniu 20 grudnia 2010 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy A.K., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
` Na wstępie wyjaśnić należy, że wnioskodawcy A. K. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1609/09 postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009 r. został ustanowiony adwokat z urzędu. W aktach sprawy o wskazanej wyżej sygnaturze znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez wnioskodawcę wyznaczonemu adwokatowi.
Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1609/09 obejmuje również działanie w niniejszej sprawie. Przedmiotowa sprawa bowiem dotyczy skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1609/09.
Z powyższych względów wniosek został rozpatrzony tylko w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z dwoma synami. Skarżący oświadczył, że obecnie zarówno on jak i jeden z synów są osobami bezrobotnymi. Podał, że wspólnie z dwoma synami utrzymują się z dochodów w wysokości ok. 2.000,00 złotych miesięcznie uzyskiwanych przez drugiego syna.
Wnioskodawca zakreślił, że posiada dom o pow. ok. 130 m ², nieruchomość o pow. 0,75 ha.
Mając na względzie powyższe dane, a przede wszystkim brak uzyskiwania przez wnioskodawcę i jednego z synów stałych dochodów uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.