Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 roku znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "organ odwoławczy") po rozpoznaniu zażalenia A. R. (dalej: "skarżący") od postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] czerwca 2012 roku znak [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, wszczętego 11 czerwca 2012 roku – orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji.
Powyższe postanowienia zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną:
Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 roku znak [...] postanowił odmówić zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami A. R. w zakresie prawa jazdy kat. B. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, iż w dniu 11 czerwca 2012 roku zawiadomiono z urzędu skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. Jako przesłankę wszczęcia tego postępowania organ wskazał nie poddanie się przez skarżącego badaniu lekarskiemu, na które został skierowany decyzją Prezydenta Miasta [...][...] z dnia [...] marca 2012 roku. W dniu 13 czerwca 2012 roku skarżący wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania administracyjnego z dnia 11 czerwca 2012 roku w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B. Organ I instancji dodał także, iż wobec tego, że postępowanie niniejsze zostało wszczęte z urzędu i nie zachodzą przesłanki z art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) (dalej: "k.p.a.") warunkujące fakultatywne zawieszenie postępowania, brak jest podstaw do jego zawieszenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. R.. W piśmie tym skarżący podniósł, iż z urzędu wszczęto postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, mimo, że toczy się postępowanie wznowieniowe (t.j. postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 roku o wydaniu prawa jazdy). Podniósł, iż w jego ocenie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oraz skierowania na badanie lekarskie z art. 97 k.p.a i 98 k.p.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku, wydanej w postępowaniu toczącym się po wznowieniu postępowania, o którym mowa wyżej.
Po rozpoznaniu zażalenia A. R. na powyższe postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 roku wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie i podniósł, iż wskazywana przez skarżącego jako podstawa zawieszenia postępowania okoliczność, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 roku nr [...] nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wskazał organ odwoławczy decyzja ta dotyczy innej sprawy, to jest decyzji ostatecznej o wydaniu prawa jazdy kat. B. W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie dotyczące odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie wydania prawa jazdy. Nie ma ono jednak wpływu na wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia prawa jazdy. W tych okolicznościach organ odwoławczy odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B należało uznać za zasadną.
Pismem z dnia 30 lipca 2012 roku A. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 roku w sprawie [...].
W uzasadnieniu skargi podniósł, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie w sprawie skargi z dnia 16 maja 2012 roku na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012 roku w sprawie [...], to jest odmowy uchylenia przez Prezydenta Miasta Ostrołęki swojej decyzji z dnia [...] marca 2011 roku w sprawie wydania prawa jazdy skarżącemu mimo sprzeciwu Prokuratora Okręgowego. Na skutek sprzeciwu Prokuratora organ odwoławczy wydał niekorzystną dla skarżącego decyzję, w związku z czym skarżący wniósł skargę do Sądu. Sprawa ta, zwana wznowieniową jest w toku. Wskazał ponadto, iż Prezydent Miasta [...] wszczął dwa postępowania to jest: w sprawie skierowania na badania lekarskie – [...] oraz o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B – [...].
W ocenie skarżącego zasadne jest zawieszenie postępowania w sprawie [...] do czasu zakończenia postępowania w sprawie [...] z uwagi na kosztowne badania lekarskie, podczas gdy wydatek ten może okazać się zbyteczny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) (dalej: "p.p.s.a.") uchyla je lub stwierdza ich nieważność. Jednocześnie wskazać należy, że sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), co daje mu podstawy do całościowej kontroli zaskarżonego aktu oraz postępowania administracyjnego poprzedzającego jego wydanie.
W tak zakreślonych granicach kompetencji Sądu stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie z dnia [...] lipca 2012 roku, zaskarżone w niniejszej sprawie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Tym samym zaistniały przesłanki stwierdzenia jego nieważności wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Zaskarżone postanowienie z dnia [...] lipca 2012 roku dotknięte jest rażącym naruszeniem art. 141 § 1 k.p.a. i art. 101 § 3 k.p.a. Art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z art. 101 § 3 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 roku) wynika, iż na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy zażalenie. Z treści powyższego przepisu (także w porównaniu z poprzednim jego brzmieniem) wynika, iż zażalenie przysługuje jedynie na postanowienia tamujące bieg postępowania. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie tamuje biegu postępowania, nie zostało wymienione w treści art. 101 § 3 k.p.a., tym samym w myśl tego przepisu oraz art. 141 § 1 k.p.a. nie przysługuje na nie zażalenie. Okoliczności ewentualnej zasadności zawieszenia postępowania podlegają ocenie w przypadku zaskarżenia orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, łącznie z tym orzeczeniem.
W tych okolicznościach zarzuty skargi dotyczące zasadności zawieszenia postępowania, jak i argumentacja zawarta w zaskarżonym postanowieniu pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Z tych względów, wobec rażącego naruszenia prawa przez zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało wyeliminować je z obrotu prawnego, o czym Sąd orzekł w punkcie I wyroku.
Orzeczenie w punkcie II wyroku Sąd oparł o treść art. 152 p.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1, 2 i 3 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz.1348 ze zm.).