Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., [...], na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej adaptacji części strychu na lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...] w W. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W., zw. dalej Wspólnotą, usunięcie nieprawidłowości w ww. budynku, zgodnie z wnioskami zawartymi w raporcie z badań stropu między mieszkaniem nr 14 a 10, sporządzonym we wrześniu 2003 r. przez mgr inż. P. T. z Instytutu Techniki Budowlanej, poprzez zapewnienie odpowiedniej izolacyjności akustycznej tego stropu, wyznaczając jednocześnie termin sześciomiesięczny na ich wykonanie od dnia otrzymania decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymanym w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] nałożył na Wspólnotę obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu technicznego i akustyczności stropu pomiędzy lokalem nr 10, a lokalem nr 14, który powstał w wyniku adaptacji.
W dniu 11 stycznia 2007 r. Wspólnota wykonała nałożony na nią obowiązek przedstawiając oryginał raportu, ekspertyzę budowlaną, pismo Instytutu Techniki Budowlanej z dnia [...] października 2006 r., z których wynikało, że strop nie spełnia właściwości akustycznych w świetle wymagań obowiązujących w dacie wykonywania projektu adaptacji. Organ uznał, że obowiązek należy nałożyć na Wspólnotę, a nie na użytkowania lokalu powstałego w wyniku adaptacji, gdyż proces inwestycyjny zakończono zgodnie z obowiązującymi przepisami, uzyskując potwierdzenie właściwego organu przyjęcia zgłoszenia wykonanych robót do użytkowania.
W efekcie rozpoznania odwołania Wspólnoty, podnoszącego, że decyzja została wydana bez dokonania czynności nakazanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r., a Wspólnota nie zgadza się na przeniesienie na nią kosztów usunięcia nieprawidłowości popełnionych przez inwestora, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podając w uzasadnieniu te same argumenty co organ I instancji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota, wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji. W uzasadnieniu skarżąca podała, że postępowanie było prowadzone po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2005 r., który uchylił wcześniejsze decyzje i wskazał jakie czynności należy wykonać w celu wydania prawidłowej decyzji w sprawie. Zdaniem skarżącej organy nie wykonały wytycznych Sądu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sprawa będąca obecnie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpatrywana jest powtórnie, po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organy po wyroku tegoż Sądu z dnia 12 stycznia 2005 r., sygnatura akt 7/IV SA 23656/03, uchylającym decyzje obu instancji. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W związku z powyższym Sąd przy ponownym rozpoznawaniu sprawy jest związany wskazaniami i oceną prawną zawartą w poprzednim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2005 r., jako że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ostateczna [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 października 2007 r.
Stosując się do oceny prawnej zawartej w wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny po ponownym rozpoznaniu sprawy uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Jak to wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego wyroku, uwzględnił on skargę, gdyż doszło do uchybienia przez organy rozpoznające sprawę art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. W wyroku tym Sąd zarzucił organom nie odniesienie się do wniosku stron dotyczącego sprawdzenia stanu technicznego stropu, nie przeprowadzenie czynności, na których podstawie można byłoby stwierdzić stan prac zakrytych. Sąd w wyroku zawarł również wytyczne dla organów co do sposobu przeprowadzenia ponownego postępowania w przedmiotowej sprawie. Wskazano, że organ administracyjny dokonując oceny wykonanych przez inwestora robót budowlanych powinien ustalić czy wykonane roboty budowlane w sposób istotny odbiegają od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach prawa budowlanego.
Natomiast w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, gdy organ administracji publicznej nie dysponuje pełną dokumentacją techniczną to nie może uchylić się od nałożenia obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.
W rozpoznawanej sprawie dokonano robót budowlanych polegających na adaptacji części strychu na lokal mieszkalny, w efekcie których powstał problem z akustycznością stropu pomiędzy mieszkaniem nr 10 a mieszkaniem nr 14, powstałym w wyniku tej adaptacji. Skoro wskazówki Sądu dotyczyły konieczności sprawdzenia czy wykonane roboty budowlane w sposób istotny odbiegają od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach prawa budowlanego to ewentualne naruszenia w fazie wykonawczej winny skutkować wszczęciem stosownego postępowania naprawczego w oparciu o art. 50 i nast. Prawa budowlanego. Tymczasem organ I instancji jako prawną podstawę decyzji przyjął art. 66 Prawa budowlanego, którego dyspozycja nie obejmuje odstępstw od projektu budowlanego, przepis zaś dotyczy użytkowania obiektu budowlanego, a nie jego budowy.
Raport na który powołują się organy w sowich decyzjach zawiera jedynie opis stanu technicznego, odsyła do strony 4, gdzie znajduje się wykres krzywej akustyki stropu. Raport ten zwiera również wniosek z przeprowadzonych pomiarów akustyczności stropu, z którego wynika, że badany strop nie spełnia wymagań obowiązujących w dacie wykonania projektu adaptacji. Raport ten nie wskazuje natomiast technicznych sposobów rozwiązania problemu niewłaściwej akustyczności stropu, a zatem nakaz usunięcia nieprawidłowości w ww. budynku, zgodnie z wnioskami zawartymi w raporcie nie był właściwy.
Nie można również podzielić poglądu organu, iż potwierdzenie właściwego organu przyjęcia zgłoszenia wykonanych robót do użytkowania wyklucza prawo i obowiązek sprawdzenia przez organ nadzoru budowlanego prawidłowości wykonanych robót. Przyjęcie zgłoszenia i brak reakcji organu w zakreślonym przez prawo terminie, nie wyklucza bowiem, iż oświadczenie inwestora nie odpowiadało rzeczywistemu stanowi rzeczy w zakresie wykonania robót w zgodzie z pozwoleniem. Do zadań organów nadzoru budowlanego należy zaś kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, która obejmuje kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 84 i 84a Prawa budowlanego). Organy prowadzące postępowanie były nadto związane ustaleniami wymienionego wyżej wyroku co do kierunku postępowania i interpretacji materiału dowodowego, niezastosowanie się do tych ustaleń oznacza, że naruszony został art. 153 p.p.s.a. W związku z powyższym wskazania wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r., co do sposobu przeprowadzenia postępowania pozostają nadal aktualne.
Z uwagi na powyższe, decyzje zarówno organu II jak i I instancji należało uchylić na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.