Uzasadnienie
S. w E. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]listopada 2016 r. znak [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany postanowienia z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] nakładającego obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek o nie został uzasadniony
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Założenie to implikuje konieczność rozważenia w każdym przypadku, czy zaskarżony skargą akt, ze względu na charakter zawartego w nim rozstrzygnięcia, może podlegać wstrzymaniu.
Jednocześnie zaznaczyć należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r., FZ 496/2004).
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z uwagi na swój formalny charakter i zakres, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 powołanej ustawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. OZ 888/2004, niepubl.). Postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania z samego swojego charakteru nie jest takim aktem. W ocenie Sądu postanowienie to nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków. W związku z powyższym nie nadaje się ono do wykonania, ani też nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym nie można orzec o jego wstrzymaniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.