Uzasadnienie
D. K. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 15 stycznia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 stycznia 2020 r. (zpo – k. 29).
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 4 lutego 2020 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Na podstawie art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 P.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 21 stycznia 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie w dniu 28 stycznia 2020 r.
W tym stanie rzeczy – na mocy art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.