Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] lipca 2015 r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia E. B. i M. B. – stwierdził że zażalenie na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].06.2015 r. znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że postanowieniem z [...].06.2015 r., [...] WINB po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania, stwierdził nieważność postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z [...].05.2014 r. znak: [...], wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych, polegających na remoncie wiaty położonej w B., gm. [...], na zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], jak również zobowiązującego E. i M. B. do przedłożenia, w terminie 30 dni, inwentaryzacji budowlanej i oceny technicznej wykonanych robót budowlanych.
Na postanowienie [...]WINB z [...].06.2015 r., stronom służyło prawo wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, o czym organ wojewódzki prawidłowo poinformował w pouczeniu przedmiotowego postanowienia.
Zgodnie ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru, postanowienie [...] WINB z [...].06.2015 r., zostało doręczone E. B., jak również M. B., obojgu w dniu 10.06.2015 r. Termin do złożenia zażalenia upłynął zatem z dniem 17.06.2015 r. (środa), tymczasem zażalenie zostało wniesione w dniu 18.06.2015 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie), tj. z 1-dniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2015 r. znak: [...] złożyli E. B. i M. B..
W skardze wskazali, że wnoszą o wnikliwe prześledzenie szybkości datowania pism urzędniczych mając przesłanki o braku sumienności i kompetencji urzędników.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest nie zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 p.p.s.a. uchyla ją lub stwierdza jej nieważność.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia -stosownie do dyspozycji powołanych przepisów- Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia stanowi art. 134 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania/zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dają organowi odwoławczemu dwie podstawy do wydawania orzeczeń w postępowaniu odwoławczym, tj. art. 134 i art. 138 k.p.a. Organ odwoławczy może zatem stwierdzić, iż odwołanie jest niedopuszczalne lub rozpoznać je merytorycznie, jeżeli jest ono dopuszczalne.
Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, stwierdzając bowiem uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zgodności z prawem omawianego rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie nie sposób zakwestionować prawidłowości zastosowania przepisu art. 134 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2015 r. doręczono E. B. oraz M. B. - obojgu w dniu 10 czerwca 2015 r. (środa), co wynika z dowodów doręczenia dołączonych do ww. postanowienia znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy przesłanych do Sądu. Przesyłki zostały wydane E. B., co zostało potwierdzone jej własnoręcznym podpisem oraz wpisaną własnoręcznie datą. A zatem, z akt sprawy wynika, że przesyłki wydano adresatowi. Dokument urzędowy jakim jest dowód doręczenia przesyłki wskazuje niezbicie, że doręczenie postanowienia organu I instancji nastąpiło do rąk adresata, tj. E. B.. Organ administracyjny nie ma obowiązku badania w każdym wypadku z urzędu czy poświadczony urzędowo dowód doręczenia przesyłki odpowiada rzeczywistości. (por. wyrok NSA z 27 marca 2014 r. II OSK 2814/12, publikowany: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
A zatem skoro postanowienie z [...] czerwca 2015 r. doręczono obojgu skarżącym w dniu 10 czerwca 2015 r. - termin do złożenia zażalenia upływał dla obojga skarżących z dniem 17 czerwca 2015 r. (środa).
Z kolei, zażalenie na postanowienie z [...] czerwca 2015 r., oboje skarżący podpisali własnoręcznie i złożyli z urzędzie pocztowym w dniu 18 czerwca 2015 r.
Stwierdzić zatem należy, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem 7 dniowego terminu do jego wniesienia, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W sprawie nie zaistniały żadne nieprawidłowości w liczeniu terminów.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), skargę oddalił.