Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dni [...] lipca 2011r. Nr [...], Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. K. i J. S. od decyzji z dnia [...].07.2009r. Nr [...] znak [...] Starosty [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym basenem i garażem trzystanowiskowym oraz szamba - szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe o pojemności 10 m3 na działce nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...], na podstawie art. 138 §1 pkt3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego /jednolity tekst Dz.U.Nr 98 z 2000r., poz. 1071 z późn.zm./ zwanej dalej K.p.a. umorzył postępowanie odwoławcze.
Jak wynika z akt sprawy M. K. i J. S. pismem z dnia 18 lipca 2009r. złożyli odwołanie od w/w decyzji Starosty [...] z dnia [...].07.2009r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, które nadane zostało w urzędzie pocztowym wpłynęlo w dniu 18 sierpnia 2009r. k. 82 akt adm. II instancji oraz wyjaśnienie strony w piśmie z dnia 7 maja 2010r.).
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011r. Wojewoda [...] wezwał M. K. i J. S. do sprecyzowania ich interesu prawnego w sprawie dot. wydanego na rzecz J. S. pozwolenia na budowę.
W piśmie z dnia 29 czerwca 2011r. M. K. wskazał, że " z uwagi na nietypowe dla budownictwa jednorodzinnego gabaryty, część nadziemna wywiera istotnie negatywny wpływ na moje nieruchomości. Blisko 65 metrowa ściana budynku o wyglądzie przemysłowym zamyka szczelnie przestrzeń od południowej granicy mojej nieruchomości/.../". Podniósł również, że wznoszony na działkach [...] budynek w sposób istotny narusza ustalony ład przestrzenny określony w planie zagospodarowania terenu.
J. S. nie sprecyzował swojego interesu prawnego.
Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewoda stwierdził, że w świetle postanowień art.28 ust.2 Prawa budowlanego ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /jednolity tekst Dz. U. Nr 243 z 2010r., poz.1623 z późn. zm./ zwanej dalej Prawem budowlnym oraz materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący odwołanie M. K. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu.
Organ wskazał, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny z garażem na działkach nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...] został usytuowany w odległości 3 i 4 m od granicy działki budowlanej a więc usytuowany jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U.Nr 75 z 2002r., poz.690 z późn.zm./. Rozporządzenie to nie określa gabarytów budynku, w tym długości budynku wobec granicy działki.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego, organ odwoławczy informuje, że usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym basenem i garażem trzystanowiskowym na działkach nr ewid. [...] położonych we wsi [...] nie utrudni zabudowy działek sąsiednich nr ewid. [...] należących do skarżącego. Działki nr ewid. [...]mają szerokość ok. 33m, natomiast działka nr ewid. [...] ok. 15m. Istnieje więc możliwość usytuowania budynku jednorodzinnego na działkach nr ewid. [...] a także na działce nr ewid. [...] zgodnie z w/w rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Następnie Wojewoda stwierdził, że zgodność projektowanych robót budowlanych z warunkami technicznymi określonymi w rozporządzeniu, co do zasady oznacza, iż inwestycja usytuowana jest poza obszarem oddziaływania obiektu i co za tym idzie nie zostały naruszone usprawiedliwione interesy osób trzecich w procesie inwestycyjnym.
M. K. wniósł w skardze o uchylenie decyzji Wojewody podnosząc, ze jego pismo z dnia 18 lipca 2009r. zatytułowane “odwołanie" powinno zostać potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania ponieważ został złożone po terminie do wniesienia odwołania
Zdaniem Skarżącego, Wojewoda miał świadomość, że przedmiotowe "odwołanie" powinno być rozpatrzone jako wniosek o wznowienie postępowania, a mimo to wszczął procedurę odwoławczą. Podniósł również, że Wojewoda dokonał merytorycznego rozstrzygnięcia wbrew dyspozycji art. 134 K.p.a.
Zdaniem Skarżącego, Starosta przesłał "odwołanie" - wbrew intencjom wnoszących podanie i pouczeniom organu II instancji, bez wymaganego przepisami art. 10 kpa powiadomienia stron postępowania - nie może być uznany za załatwienie sprawy zgodnie z przepisami.
Na rozprawie sądowej przeprowadzonej w dniu 5 stycznia 2012r. pełnomocnik Skarżącego E. K. ponownie podniosła, ze pismo z 18 lipca 2009r. traktuje jako wniosek o wznowienie postępowania od momentu gdy dowiedziała się, że pismo wpłynęło do organu po terminie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie należy podkreślić, że Wojewoda [...] dysponował zgromadzonym w niniejszej sprawie obszernym materiałem dowodowym, który w całości powinien być rozpatrzony i oceniony przy uwzględnieniu bezwzględnie obowiązujących reguł procesowych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji zasady prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym indywidualnym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kpa, a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Zobowiązany jest również do wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa. oraz do uzasadnienia według wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa.
Jak wynika z akt administracyjnych organu I instancji Starosta Powiatu ] w odpowiedzi na pismo z dnia 30 maja 2009r. pismem z dnia [...] lipca 2009r. poinformował M. K. i J. S., że nie uznaje ich za strony postępowania w sprawie zabudowy działek [...]. Następnego dnia Starosta wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego na w/w działkach.
W dniu 20 sierpnia 2009r. do Starostwa Powiatu [...] wpłynęlo pismo M. K. i J. S. z dnia 18 lipca 2009r. skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty [...] a zatytułowane - odwołanie od decyzji Starosty [...] o pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działkach [...], które nadane zostało w urzędzie pocztowym wpłynęlo w dniu 18 sierpnia 2009r. k. 81 akt adm. I instancji w którym wnioskują o uchylenie decyzji Starosty z uwagi na niezgodność planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Adresat decyzji jak i treść pisma wskazują jednoznacznie, że na charakter odwoławczy tego pisma co zostało potwierdzone opinią radcy prawnego (k.77).
Pismem z dnia 4 września 2009r. Starosta na podstawie art. 133 K.p.a. przekazał odwołanie M. K. i J. S. Wojewodzie [...].
W wyniku kolejnych pismo, skarg i zażaleń M. K. na działalność Starostwa w tej sprawie, Wojewoda [...] w piśmie z dnia 1 grudnia 2009r. skierowanym do Starosty Powiatu [...] (k.50), wskazał, że wniosek M. K. i J. S. z dnia 30 maja 2009r. o dopuszczenie ich do udziału w sprawie pozwolenia na zabudowę działek [...] powinien być potraktowany jako jako wniosek o wznowienie postępowania co skłoniło Starostę do rozpoznania tego wniosku z dnia 30 maja 2009r. jako wniosku o wznowienie i wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2009r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na działce nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2010r. uchylił jednak decyzję Starosty o odmowie wznowienia postępowania i umorzył postępowanie organu I instancji uznając, że wniosek z dnia 30.05.2009r., na podstawie którego Starosta [...]wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego, został złożony przed wydaniem decyzji z dnia [...].07.2009r. Nr [...]o pozwoleniu na budowę. W związku z tym, Wojewoda stwierdził, że powyższego pisma nie można potraktować jako wniosku o wznowienie postępowania, gdyż jest to pismo o uznanie za stronę postępowania, złożone w czasie trwania postępowania o wydanie pozwolenia na budowę.
Wojewoda podniósł jednak w uzasadnieniu tej decyzji, że Starosta mógł ewentualnie potraktować odwołanie z dnia 18 lipca 2009r. jak wniosek o wznowienie postępowania jeżeli miał wątpliwości jak je traktować.
Wskazał, że jeśli okazałoby się, że jest to wniosek o wznowienie postępowania, to należało zapytać skarżących jaką wadliwością wyliczoną w przepisach art. 145 §1 Kpa zdaniem skarżących, zostało dotknięte przedmiotowe postępowanie, o wykazanie ich interesu prawnego dotyczącego niniejszego postępowania oraz kiedy wnoszący wniosek dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Jednakże uzasadniając zaskarżoną decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, Wojewoda uznał pismo M. K. i J. S. z dnia 18 lipca 2009r. za odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...] zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego J. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym stwierdził, że w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący odwołanie M. K. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu.
Tym razem Wojewoda nie miał wątpliwości, że pismo z dnia 18 lipca2009r. M. K. i J. S., które zostało na podstawie art. 133 Kpa przekazane do Wojewody [...], celem rozpatrzenia jest odwołaniem.
Niewątpliwie wcześniejsze stanowisko Wojewody zawarte w piśmie z dnia 1 grudnia 2009r. oraz decyzji z dnia 11 maja 2010r. nie tylko że wprowadziło w błąd organ I instancji ale również podpowiedziło stronie skarżącej, że może ona podjąc starania by przekształcić swoje odwołanie z dnia 18 lipca 2009r. we wniosek o wznowienie postępowania bowiem odwołanie to niewątpliwie zostało zlożone po terminie.
Biorąc jednak pod uwagę, że treść pisma z dnia 18 lipca 2009r. jest jednoznacza i nie budząca wątpliwości, Zdaniem Sądu, nie było żadnych przesłanek by wyjaśniać jego treść na podstawie art.64 §2 Kpa
Zdaniem Sądu, stanowisko osób odwołujących się było jednoznaczne, a Starosta w sposób jak najbardziej zasadny uznając je za odwołanie przekazał je do rozpoznania Wojewodzie.
Reasumując - Sąd nie może zaakceptować zarzutu Skarżącego i stwierdzenia że odwołanie z dnia 18 lipca 2009r. jest w istocie wnioskiem o wznowienie postępowania (od momentu gdy dowiedziała się, że pismo wpłynęło do organu po terminie) ponieważ od początku jego treść nie budziła żadnych wątpliwości.
To, że Skarżący powziął informację, że jego odwołanie jest dotknięta wadą jaką było złożenie go po terminie nie może umożliwiać stronie przekształcenia odwołania w inny rodzaj żądania w tym przypadku żądania wznowienia postępowania z mocą wsteczną. Na tej zasadzie można byłoby bowiem każde odwołanie złożone po terminie przekształcić w innego rodzaju żądanie np. we wniosek o wznowienie postępowania.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi, że Wojewoda dokonał merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy wbrew dyspozycji art. 134 K.p.a. stwierdzić należy, że organ rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym w pierwszej kolejności ustala, czy w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący odwołanie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu. Po ewentualnym pozytywnym ustaleniu organ sprawdza czy odwołanie jest dopuszczalne i czy złożone jest terminie.
Tylko w sytuacji, gdy treść złożonego odwołania niewątpliwie wskazuje, że wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania z uwagi na brak własnego interesu prawnego, wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego nie jest właściwym sposobem załatwienia sprawy przez organ II instancji. W takiej sytuacji postępowanie przed organem II instancji powinno zakończyć się wydaniem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania (Wyrok WSA w Olsztynie z 4.08.2011r. II SA/OI 132/11 Lex 989603).
W razie jednak gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia czynności dowodowych w postępowaniu wyjaśniającym, nie można przyjąć, że organ tych ustaleń będzie dokonywał poza formami postępowania administracyjnego, bez zapewnienia udziału jednostki powołującej się na własny interes prawny. W takim przypadku organ odwoławczy obowiązany jest podjąć postępowanie odwoławcze, a w razie gdy ustali, że jednostka wnosząca odwołanie nie ma interesu prawnego, zakończy postępowanie odwoławcze w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego(patrz wyrok NSA z 10.03.2009r. II OSK 316/08).
Zatem stwierdzić należy, że Wojewoda zasadnie podjął postępowanie odwoławnie, a po stwierdzeniu, że M. K. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu w świetle art.28 ust.2 Prawa budowlanego zasadnie umorzył postępowanie odwoławcze.
W tym miejscu zauważyć należy, że przymiot stron postępowania dot. pozwolenia na budowę ustala się na podstawie art. 28 ust.2 Prawa budowlanego. Art. 28 ust. 2 zawęża krąg stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia budowlanego do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikające z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości.
Ustalenie obszaru oddziaływania obiektu ma więc istotne znaczenie dla ustalenia stron postępowania administracyjnego. W myśl art.3 pkt 20 Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Z regulacji powyższej wynika, że w sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno-budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego.
Organ prawidłowo wskazał, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny z garażem na działkach nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...] został usytuowany w odległości 3 i 4 m od granicy działki budowlanej a więc usytuowany jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym basenem i garażem trzystanowiskowym na działkach nr ewid. [...] nie utrudni zabudowy działek sąsiednich nr ewid. [...] należących do odwołujących się. Działki nr ewid. [...] mają szerokość ok. 33m, natomiast działka nr ewid. [...] ok. 15m. Istnieje więc możliwość usytuowania budynku jednorodzinnego na działkach nr ewid. [...] a także na działce nr ewid. [...] zgodnie z w/w rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Natomiast zgodność projektowanych robót budowlanych z warunkami technicznymi określonymi w rozporządzeniu, co do zasady oznacza, iż inwestycja usytuowana jest poza obszarem oddziaływania obiektu i co za tym idzie nie zostały naruszone usprawiedliwione interesy osób trzecich w procesie inwestycyjnym.
Reasumując powyższe wywody, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja Wojewody odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę oddalił.