Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016 r. oddalił skargę D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia.
W dniu 7 maja 2016r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. W. i M. W. złożyli skargę kasacyjną od ww. wyroku. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżących, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 23 maja 2016r.
Od postanowienia z dnia 23 maja 2016r. D. W. i M. W. wnieśli osobiście sporządzone zażalenie.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił ww. zażalenie D. W. i M. W., wskazując że sporządzenie zażalenia przez podmiot nieuprawniony czyni go niedopuszczalnym.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła D. W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2016r., sygn. akt VII SA/Wa 2044/14, wezwano D. W., zw. dalej skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 25 września 2016r. na postanowienie Sądu z dnia 29 sierpnia 2016r. w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. W. i M. W..
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1 orzeczenia odrzucił zażalenie M. W., a w punkcie 2 oddalił zażalenie D. W..
W związku z ww. orzeczeniem, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 kwietnia 2017 r. D. W. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 9 maja 2017 r. (data wpływu do sądu) D. W. i M. W. wnieśli zażalenie. Wskazać przy tym należy, że na zarządzenie z dnia 10 kwietnia 2017 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Z rejestru Opłat Sądowych wynika, że do dnia 19 maja 2017 r. w dokumentach księgowych nie odnotowano wpłat do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy zażalenie. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego zażalenie do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpatrywanej sprawie przesyłka skierowana do D. W., a zawierająca wezwanie z dnia 10 kwietnia 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 29 sierpnia 2016 r. została doręczona w dniu 4 maja 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął w dniu 11 maja 2017 r. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.