Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] (PINB.[...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., na podstawie art. 124 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. Nr 110 z 2002r., poz. 968 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku E. Z., odmówił umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] tj. rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego znajdującego się na działce we wsi P. w gm. R. W uzasadnieniu organ stwierdził, że w związku z niewykonaniem obowiązku określonego w tytule wykonawczym – co potwierdziła wizja dokonana w dniu 25 kwietnia 2007r. - nie zachodziły przesłanki wskazane w art. 125 ww. ustawy.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się E. Z. i wnosząc o jego zmianę wskazała, miedzy innymi, że zażalenie wniosła w ustawowym terminie, gdyż postanowienie z dnia [...] zostało jej doręczone w dniu 6 sierpnia 2007r.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 oraz 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071 ze zm.), dalej kpa, w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dalej Prawo budowlane – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu swego stanowiska organ wskazał, że postanowienie organu I instancji zostało doręczone stronie w dniu 24 lipca 2007r. wraz ze stosownym pouczeniem. Fakt doręczenia potwierdza podpis skarżącej wraz z datą doręczenia, widniejący na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru. Natomiast E.Z. nadała zażalenie w Urzędzie Pocztowym w R., w dniu 9 sierpnia 2007r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w ustawie, który upływał z dniem 31 lipca 2007r.
W skardze E.Z. wskazała, że postanowienie z dnia [...] zostało nadane przez organ w Urzędzie Pocztowym w M. w dniu 27 lipca 2007r. (nr listu poleconego [...]) i doręczone w dniu 6 sierpnia 2007r., gdyż wcześniej nie zastano adresata. O tym fakcie pismem z dnia 7 września 2007r. poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, załączając zaświadczenie z Urzędu Pocztowego w R. Powyższe potwierdza zatem, że zażalenie – nadane w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu 9 sierpnia 2007r. - zostało złożone w terminie.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia złożonego przez skarżącą na postanowienie z dnia [...] o odmowie umorzenia grzywny. W ocenie organu odwoławczego ww. postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 24 lipca 2007r. wraz ze stosownym pouczeniem, co potwierdza podpis skarżącej wraz z datą doręczenia, widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zażalenie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w R., w dniu 9 sierpnia 2007r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w ustawie (tj. po 31 lipca 2007r.).
W ocenie Sądu rozstrzygnięcie to zapadło z naruszeniem art. 7, 8, 77 kpa, a w konsekwencji również z naruszeniem art. 134 kpa.
Umknęło bowiem uwadze organu, że E. Z. pismem z dnia 7 września 2007r. poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., że przedmiotowe postanowienie zostało jej doręczone w innym dniu tj. 6 sierpnia 2007r. Skarżąca na tę okoliczność dołączyła zaświadczenie z Urzędu Pocztowego w R., w którym wskazano, że list polecony nr [...] został nadany w tej placówce dnia 27 lipca 2007r., a doręczony w wyniku powtórnej awizacji w dniu 6 sierpnia 2007r.
W tym miejscu wskazać trzeba, że stosownie do treści art. 7, 77 kpa organy zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W każdym przypadku, zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważkie dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji (por. wyrok NSA z dnia 29 września 1997r., sygn. akt I SA/Wr 700/97). Organy winny przy tym prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa (art. 8 kpa).
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa, pismo w którym skarżący wskazuje okoliczności mające świadczyć, że uchybienie terminu do wniesienia skargi (zażalenia) nie nastąpiło z jego winy, powinno być rozpoznane jako wniosek o przewrócenie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2000 r. III RN 206/99), co należy odnieść do niniejszego przypadku.
W ocenie Sądu, niewątpliwie taki charakter posiadało pismo skarżącej z dnia 7 września 2007r. Organ winien był zatem potraktować je jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i rzetelnie wyjaśnić okoliczności towarzyszące doręczeniu ww. postanowienia, poddając ocenie zaświadczenie z Urzędu Pocztowego w R. załączone przez skarżącą. Zaniechanie przez organ podjęcia ww. czynności spowodowało zamknięcie drogi do ponownego rozpatrzenia sprawy i stanowiło o naruszeniu ww. przepisów.
Należy też zwrócić uwagę, że znajdujące się w aktach sprawy druki zwrotnych potwierdzeń odbioru, oprócz znaku sprawy - co wymaga podkreślenia - takiego samego dla wszystkich innych pism wysyłanych w tej sprawie (PINB [...]), nie zawierają oznaczeń identyfikacyjnych co do rodzaju przesyłki. Organ wojewódzki w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia nie wykazał jednoznacznie, że zwrotne potwierdzenie odbioru, na które się powołuje, rzeczywiście potwierdza odbiór ww. postanowienia.
W związku z powyższym, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organu odwoławczego będzie przeprowadzenie postępowania z zachowaniem zasad określonych w art. 7, 8 i 77 kpa i przedstawionym stanowiskiem Sądu. Przy czym organ winien mieć na względzie, że wszelkie ewentualne wątpliwości, bądź przeszkody w wyjaśnieniu sprawy, winny być tłumaczone na korzyść strony (por. wyrok NSA z dnia 23 września 1982r., II SA 1031/02, ONSA 1982, Nr 2, poz. 91).
W świetle poczynionych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 152 ww. ustawy rozstrzygnięto jak w pkt II wyroku.