Uzasadnienie
Skarżący złożył w dniu 2 września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego o konstrukcji drewnianej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 czerwca 2009 r. skargę na ww. decyzję oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 września 2010 r. wyrok Sądu I instancji uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Jednocześnie w uzasadnieniu zaznaczył, że z uwagi na wykonanie nakazu rozbiórki, co potwierdzone zostało decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] listopada 2009 r. znak: [...] nr [...], której kopię pełnomocnik skarżącego, złożył do akt sprawy w trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd I instancji powinien rozważyć kwestię umorzenia postępowania w sprawie w oparciu o przepis art. 161 §1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z uwagi na powyższe zarządzeniem z dnia 4 listopada 2010 r. zwrócono się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o nadesłanie odpisu decyzji z [...] listopada 2009 r. nr [...] oraz oświadczenie, czy decyzja ta jest ostateczna.
Organ przy piśmie z dnia 17 listopada 2010 r. przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem ww. decyzję oraz wskazał, że decyzja ta jest ostateczna.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skoro strona wykonała ciążący na niej, z mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], obowiązek rozbiórki, przedmiot sprawy przestał istnieć. Z tego względu bezprzedmiotowym stało się postępowanie Sądu w niniejszej sprawie.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.