Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2068/15 uwzględnił skargę T. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i uchylił zaskarżone postanowienie.
W dniu [...] października 2016 r. (data nadania przesyłki) adw. A. J., pełnomocnik skarżącej z urzędu, z zachowaniem terminu, złożył wniosek z tego samego dnia o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Pełnomocnik wskazał, że pismem z dnia [...] września 2016 r. wniósł o ich przyznanie. W piśmie tym złożył też oświadczenie o nieopłaceniu kosztów pomocy prawnej w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej w skrócie: "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 3 tego przepisu, orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za zastępstwo prawne, wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wniosek ten zawierał oświadczenie o nieopłaceniu kosztów pomocy prawnej w całości ani w części. O wynagrodzeniu tym Sąd powinien był orzec w wyroku z dnia 8 września 2016 r., którym uchylił zaskarżone postanowienie. W związku z tym, Sąd uznał za zasadny wniosek o uzupełnienie wyroku.
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 (art. 250 § 2 P.p.s.a.).
Na podstawie § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 461 z późn. zm., "rozporządzenie") opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy (§ 4 ust. 2). Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3).
Natomiast zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 480 zł.
Uwzględniając zatem niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, oraz charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż 1/2 opłaty maksymalnej, określonej w wyżej przywołanych przepisach. W związku z tym, w niniejszej sprawie, należało więc ustalić opłatę w wysokości [...] zł.
Z kolei, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie – o kwotę [...] zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.