Uzasadnienie
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2006r w oparciu o art.49 b ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2003r Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał Z. P. rozbiórkę samowolnie wykonanego ogrodzenia działki nr [...] położonej w miejscowości W. gmina W. od strony gminnej drogi dojazdowej.
W uzasadnieniu podał, iż podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...].08.2005r stwierdził wykonanie przez Z. P. (właściciela działki nr [...]) ogrodzenia przedmiotowej działki od strony wschodniej tj. od strony gminnej drogi dojazdowej bezpośrednio przy jej krawędzi.
Z. P. w trakcie kontroli przedłożył swoje zgłoszenie z dnia [...].07.2004r dotyczące zamiaru wykonania ogrodzenia od strony drogi gminnej złożone w Urzędzie Miasta i Gminy W. oraz pismo tego Urzędu z dnia [...].08.2004r będące opinią w sprawie wykonania ogrodzenia.
Organ stwierdził, iż inwestor nie dokonał wymaganego prawem (art. 30 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane) zgłoszenia budowy ogrodzenia w odpowiednim organie administracji architektoniczno-budowlanej przed terminem rozpoczęcia robót.
Nadto, inwestor przedmiotowe ogrodzenie wykonał z naruszeniem linii rozgraniczających drogi gminnej wbrew treści pisma Urzędu Miasta i Gminy W. z dnia [...].08.2004r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. rozważając możliwość legalizacji wykonanego ogrodzenia wystąpił do Urzędu Miasta i Gminy W. który pismem z dnia [...] listopada 2005r podtrzymał swoją decyzję zachowania pięciometrowej linii rozgraniczającej drogi gminnej od strony wschodniej działki nr ew. [...].
W związku z powyższym zdaniem organu pierwszej instancji należało nakazać inwestorowi rozbiórkę ogrodzenia z uwagi na brak możliwości legalizacji wykonanej samowoli budowlanej.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestora Z. P., decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.
Z materiału dowodowego zebranego w sprawie zdaniem organu odwoławczego wynika, że "w planie zagospodarowania przestrzennego linie rozgraniczające drogi gminnej wynoszą 5m, co potwierdza pismo Urzędu Miasta i Gminy W. z dnia [...].11.2005r".
Jednocześnie z protokołu kontroli przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji wynika, że sporne ogrodzenie wykonane zostało bezpośrednio przy krawędzi drogi.
W związku z powyższym, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż brak jest podstaw prawnych do zastosowania przepisu art. 49 b ust 2 prawa budowlanego i organ pierwszej instancji zobligowany był do orzeczenia nakazu rozbiórki.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor Z. P..
Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji zarzucił naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez:
- 1) brak wyjaśnienia czy nieruchomość wzdłuż której wzniesiono przedmiotowe ogrodzenie stanowi drogę publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych,
- 2) pominięcie zapisu w protokole oględzin z którego wynika, że przedmiotowe ogrodzenie przylega do utwardzonej drogi gminnej wyłącznie od strony północnej, zaś "droga" od strony wschodniej nie jest w żaden sposób utwardzona, na działce tej rosną drzewa.
- 3) pominięcie dowodu z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] maja 1980r w sprawie [...] z którego wynika, że droga lokalna wzdłuż wschodniej granicy działki nr [...]na gruncie faktycznie nie istniała już w 1980r.
- 4) pominięcie pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2005r skierowanego do Starostwa Powiatowego w P., informującego o zamiarze przystąpienia do budowy przedmiotowego ogrodzenia,
- 5) pominięcie dowodu z pisma Urzędu Miasta i Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2004r i zaniechanie wyjaśnienia, czy pismo to było wynikiem wcześniejszych pism skarżącego stanowiących zawiadomienie o zamiarze wykonania ogrodzenia
Zdaniem skarżącego organ naruszył również art. 84 § 1 kpa poprzez zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego geodety na okoliczność faktycznego przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a nieruchomością należącą do gminy W., a w konsekwencji miarodajnego ustalenia, czy przedmiotowe ogrodzenie uwzględnia ustalone linie rozgraniczające.
Skarżący uważa, iż organ naruszył art. 30 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego przedwcześnie przyjmując, że wybudowane ogrodzenie wymagało uprzedniego zgłoszenia.
W ocenie skarżącego organ naruszył również art. 49 b ust 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że przedmiotowe ogrodzenie stanowi samowolę budowlaną i w odniesieniu do ogrodzenia od strony wschodniej mają zastosowanie ograniczenia wynikające z planowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2005r wynika, że inwestor Z. P. wybudował przy drodze gminnej żwirowej część ogrodzenia składającego się z dwóch 1m odcinków i bramy wjazdowej natomiast od strony wschodniej działki wykonał ogrodzenie z siatki o wysokości 2m na słupkach metalowych i podmurówce betonowej.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w decyzji z dnia [...] marca 2006r nr [...] nie określił w sposób precyzyjny którego ogrodzenia dotyczy decyzja rozbiórkowa.
Zobowiązanie inwestora do rozbiórki samowolnie wykonanego ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony gminnej drogi dojazdowej nie koresponduje z ustaleniami wynikającymi z protokołu oględzin, który takiego określenia nie zawiera.
Z dalszej części protokołu wynika, że "ogrodzenie posesji od strony wschodniej zlokalizowane jest wzdłuż drogi gminnej o szerokości 2,0m – ogrodzenie to wykonane było około 2 tygodnie temu".
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) obowiązującym w dacie wykonania ogrodzenia "zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20m...(..)".
Zakładając, że decyzja rozbiórkowa dotyczy tego właśnie ogrodzenia należy stwierdzić, iż organ nadzoru budowlanego nie wyjaśnił charakteru drogi wzdłuż której przebiega ogrodzenie.
Obowiązek zgłoszenia budowy ogrodzeń od strony dróg odnosi się do dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z 21 marca 1985r o drogach publicznych (Dz. U. z 2000r, Nr 71, poz. 838 ze zm.).
Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2004r określonym jako "podanie" kwestionował charakter drogi, twierdząc, iż jest to droga zarośnięta krzakami, nie uczęszczana od 25 lat i nie istniejąca.
Skarżący do pisma załączył mapę [...]-[...], zgodnie z którą szerokość przedmiotowej drogi wynosiła 2m.
Obowiązkiem organu było zatem ustosunkowanie się do zarzutu skarżącego i dokładne wyjaśnienie czy nieruchomość wzdłuż której przebiega ogrodzenie stanowi drogę publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i jaka jest jej szerokość.
Organy nadzoru budowlanego przyjmując, iż skarżący wykonywał roboty przy budowie przedmiotowego ogrodzenia bez wymaganego zgłoszenia nie ustosunkowały się do pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2005r skierowanego do Starostwa Powiatowego w P., informującego o zamiarze przystąpienia do budowy przedmiotowego ogrodzenia.
Organy powinny szczegółowo wypowiedzieć się co do tego, czy skarżący skutecznie dokonał zgłoszenia zamiaru wybudowania ogrodzenia w zgodzie z obowiązującymi w tej mierze przepisami.
Wyjaśnienia wymaga również kwestia usytuowania przedmiotowego ogrodzenia.
Skarżący podważa ustalenie usytuowania ogrodzenia z naruszeniem linii rozgraniczających oraz kwestionuje szerokość ulicy do której ogrodzenie przylega.
Organ nadzoru budowlanego powinien zbadać przebieg linii rozgraniczających ulicę i usytuowanie spornego ogrodzenia względem tych linii na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Brak wyjaśnienia sprawy w aspekcie wyżej wskazanym powoduje, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana przez nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych oraz bez pełnej prawidłowej oceny materiału dowodowego, a więc z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 80 kpa i naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.