Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. J. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2004r. Nr [...] jako niedopuszczalną. Ww. postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 grudnia 2007r., a więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął jej w dniu 28 stycznia 2008r.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu 10 stycznia 2008r., tj. w terminie ustawowym {patrz: art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a.}, który przysługiwał skarżącej do wniesienia skargi kasacyjnej, H. J. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W tym miejscu należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi kasacyjnej objęte jest tzw. "przymusem adwokackim". Następnie, po rozpoznaniu ww. wniosku, postanowieniem z dnia 5 lutego 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał H. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 3 marca 2008r. Okręgowa Izba Radców Prawnych (dalej: Izba) wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego A. S. W dniu 20 marca 2008r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) radca prawny A. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie wnosząc w imieniu H. J. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007r.
W uzasadnieniu ww. wniosku wskazał na okoliczność, iż w dniu 13 marca 2008r. został poinformowany przez Izbę o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącej, a ponadto w dniu 19 marca 2008r. udzielono mu pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z tych względów, zdaniem radcy prawnego, pełnomocnik bez swojej winy nie miał możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4).
Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzucił na posiedzeniu niejawnym (por. art. 88).
W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ww. ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/2006 (publ. LexPolonica nr 418112) stwierdził, iż w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 tej ustawy), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Wymienione wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym. Potwierdza je postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000r., sygn. akt I CZP 62/00 (publ. OSNC 2001, Nr 1, poz. 7), na które w swoim wniosku powołał się radca prawny A. S. (ponadto, por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2006r., III SA/Wa 3272/2005, publ. LexPolonica nr 1520373).
Zgodnie z wyżej przytoczonym orzecznictwem sądowym, w niniejszej sprawie radca prawny miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od momentu zawiadomienia go przez Izbę, tj. od 13 marca 2008r., przez kolejne 30 dni. Dlatego, na podstawie art. 87 § 1 ww. ustawy, należy uznać, że radcy prawnemu A. S. - jako pełnomocnikowi z urzędu, do dnia 14 kwietnia 2008r. przysługiwało prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Radca prawny A. S. w dniu 20 marca 2008r., a więc niezwłocznie, w terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przy którym, zgodnie z art. 87 § 4 wniósł również skargę kasacyjną.
Natomiast odnosząc się do przesłanki określonej w art. 87 § 2, zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu fakt ustanowienia pełnomocnika z urzędu w dacie, kiedy wiadomo już było, iż H. J. w dniu 28 stycznia 2008r. upłyną termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością wystarczającą by pełnomocnikowi z urzędu przywrócić terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należano orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.