Uzasadnienie
W dniu 26 stycznia 2009r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy J. K., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić adwokata z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą prowadzącą samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący podał, że utrzymuje się z renty w wysokości 953,28 złotych brutto miesięcznie. Na potwierdzenie powyższego wnioskodawca załączył do wniosku zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wnioskodawca zakreślił w formularzu, że posiada 1/6 udziału domu mieszkalnego o powierzchni 210 m ².
Mając na względzie wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.