Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) Przedsiębiorstwo A. [...] S.A. z siedzibą we W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...].
Strona skarżąca w skardze zawarła wniosek o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego wynika, że do dnia 11 grudnia 2015 r. strona skarżąca nie uiściła żadnej kwoty tytułem wpisu od tej skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że uwzględnił skargę i postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie, korzystając z przewidzianej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) możliwości autokontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
W związku z uchyleniem przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonego postanowienia, Sąd rozpatrywał jedynie kwestię zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.
Rozpoznając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od organu poniesionych przez stronę skarżącą - na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie strona skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, a także, że zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm., dalej: rozporządzenie) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 złotych, należało zasądzić tę kwotę od organu na rzecz strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.