Uzasadnienie
W dniu 5 października 2016 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy W. C., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową i życiową.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1018,90 złotych miesięcznie. Jest inwalidą o ograniczonej zdolności poruszania się. Na potwierdzenie powyższego załączył do wniosku orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 3 lipca 2014r. Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...]. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że zamieszkuje w lokalu bez tytułu prawnego - zadłużonym na kwotę 19.169 złotych. Dodał, że do zadłużenia przyczyniła się była małżonka, "która nie chciała płacić za lokal". Obecnie z tego lokalu się wyprowadziła ze swoją matką i córką.
Zaznaczył, że sprawa eksmisji z lokalu toczy się od dnia 29 kwietnia 2016r. a w dniu 8 września 2016r. zapadł wyrok sądowy o opuszczenie lokalu. Wnioskodawca poinformował, że w dniu 27 lipca 2016r. wystąpił z wnioskiem o przydział lokalu socjalnego. Od dnia 25 lipca 2016r. odcięto mu dostawę wody do lokalu i co. Podniósł, że obecnie sam ogrzewa mieszkanie elektrycznie i są to bardzo wysokie koszty.
Wnioskodawca podał, że jego stałe wydatki tj. opłaty za energię elektryczną, gaz, telewizję, telefon, ubezpieczenie [...] wynoszą ponad 400,00 złotych miesięcznie. Ponadto ponosi wydatki na zakup leków ok. 100 miesięcznie i inne koszty związane z użytkowaniem lokalu (zakup środków czystości, remonty). Wnioskodawca podkreślił, że spłaca zadłużenie ile może, a w szczególności za energię elektryczną i gaz. Oświadczył, że nie ma żadnej pomocy. Posiada "kredyt na kwotę 22 000 złotych w zajęciu komorniczym".
Przedstawione przez wnioskodawcę dane w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy uzasadniają jego uwzględnienie we wnioskowanym zakresie.
Uznano, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu i obecnej sytuacji życiowej wnioskodawcy nie jest w stanie samodzielnie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, jak również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Stwierdzono, że poniesienie tych kosztów przekracza jego możliwości finansowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.